![](https://www.oneman.gr/wp-content/themes/oneman/assets/img/default_post_main_image.jpg)
H Dawn Olivieri κρύβει μια σεξομανή ψυχοπαθή μέσα της
Είναι κρίμα που δεν έχεις δει ακόμη το House of Lies. Γιατί εντός του κρύβεται η χαμένη αυτή αδελφή της Sharon Stone του Βασικού Ενστίκτου. Σε ακόμη πιο hardcore εκδοχή.
- 16 ΜΑΙ 2012
Η 30χρονη μοντέλα από την Φλόριντα πέρασε τα πέντε πρώτα χρόνια της στα τηλεοπτικά πλατό ανεβάζοντας τα νούμερα ετοιμοθάνατων σειρών (Heroes, True Blood, Vampire Diaries) ή κάνοντας γκεσταριλίκια σε άλλες (Californication, Stargate Atlantis, How I met your mother). Μέχρι που κάποιος συνειδητοποίησε ότι θα είναι τέλεια ως η ψυχοπαθής πρώην σύζυγος που σου καταστρέφει την ζωή, ενώ ταυτόχρονα σου ζητά να την ‘πάρεις’ πάνω στο τραπέζι.
‘ Την εκτιμώ πολύ. Γιατί δεν την σκέφτομαι όπως είναι γραμμένη στο χαρτί, δηλαδή ως ψυχοπαθής. Ίσως απλά να υπάρχει πολύ μεγαλύτερο κομμάτι μου μέσα της, από ότι αισθάνομαι άνετα να παραδεχτώ δημόσια ΄. Αυτό είναι το σχόλιο της Dawn για τον ρόλο που (θυμηθείτε το) θα της απογειώσει την καριέρα, δηλαδή την Μόνικα του House of Lies.
Ως πρώην γυναίκα –και ανταγωνίστρια στην δουλειά- του ιδιοφυούς σύμβουλου επιχειρήσεων Don Cheadle, είναι απλά αριστουργηματική.
Ο τέλειος συνδυασμός ψυχρής ομορφιάς και αδίστακτης εξυπνάδας, ένας θηλυκός American Psycho που θέλει να σε πηδήξει. Στην δουλειά (στις παίρνει όλες), στα προσωπικά (ζητάει την κηδεμονία του παιδιού σας μόλις στεριώσεις σχέση) και στην κυριολεξία ( σε περιμένει γυμνή στο μπάνιο για ένα γρήγορο).
Στα χέρια κάποιου πιο φυσιολογικού ατόμου, ο συγκεκριμένος ρόλος θα γινόταν καρικατούρα, κάτι σαν τσόντα με πολύ εμβόλιμο διάλογο.
Αλλά η Dawn πείθει ότι όντως δεν κρύβει ίχνος συμπόνιας μέσα της ‘ Αυτό είναι και η ουσία του χαρακτήρα. Ότι δεν αισθάνεται συμπόνια ή τύψεις για τους συνανθρώπους του. Κάτι που κάνει την ζωή της πολύ εύκολη.
Γιατί δεν σε απασχολεί τίποτα. Περνάς την ζωή σου με μοναδικό στόχο να κερδίσεις. Και όταν τα καταφέρνεις, αισθάνεσαι πολύ καλά. Ξέρω τι σου λέω. Έχω μια πολύ κοντινή φίλη που είναι ακριβώς έτσι ’.
H ίδια έλλειψη συμπόνιας σε οτιδήποτε έμβιο γύρω της, επεκτείνεται και στον τηλεοπτικό γιο της, τον οποίο –όπως πολύ σωστά έχει επισημάνει η Dawn- τον αγαπάει με τον ίδιο τρόπο που αγαπάει ένα καλό ντιλ ή μια νέα Μασεράτι. ‘ Και πιο πολύ αγαπάει ότι εξαιτίας της ύπαρξης του, μπορεί να βασανίζει τον πατέρα του για μια ζωή’.
Το πρόβλημα είναι ότι η ίδια η Dawn μοιάζει να κατανοεί πολύ καλά την ψυχοσύνθεση ενός ψυχοπαθή.
Και επειδή πολύ καλή ηθοποιό δεν μπορείς να την πεις, αυτό αφήνει μια και μόνο περίπτωση.
Να είναι αυτό που παίζει, δηλαδή αδίστακτη.
Γεγονός που εξηγεί γιατί ο Cheadle (o καλύτερος και πιο εγκεφαλικός ηθοποιός της γενιάς του) την διάλεξε μετά από μόλις ένα chemistry read, όπως λένε τα δοκιμαστικά που δυο ηθοποιοί παίζουν συγκεκριμένες σκηνές για να δει η κάμερα αν ταιριάζουν μεταξύ τους.
Αυτός μάλλον κάτι παραπάνω ξέρει.