![](https://media.oneman.gr/onm-images/tatsis.jpg)
Εσύ, αλήθεια, πώς θα αντιμετώπιζες έναν συνάδελφο με αναπηρία;
- 10 ΜΑΙ 2018
Ζούμε σε μια χώρα στην οποία ένα άτομο με αναπηρία δυσκολεύεται να διανύσει εκατό απλά μέτρα για να φτάσει μέχρι τη δουλειά του. Το πρόβλημα με την διαπίστωση αυτή, είναι πως εκτός από αληθινή ως προς το κομμάτι της δύσκολης μετακίνησης, ταυτόχρονα μοιάζει αρκετά αισιόδοξη ως προς το δεύτερο σκέλος της.
Για να δυσκολευτεί κάποιος να φτάσει μέχρι το χώρο της εργασίας του, σημαίνει πως πρέπει να διαθέτει εργασία, και δυστυχώς στην Ελλάδα αυτά τα πράγματα δεν είναι καθόλου δεδομένα. Εδώ ακόμα θεωρούμε άθλο το να μην κλείνει κάποιο αυτοκίνητο μια μπάρα αναπήρων και αισθανόμαστε Ευρωπαίοι όταν ένας οδηγός διέλευσης για άτομα με προβλήματα όρασης δεν έχει πάνω του εμπόδια.
Κακά τα ψέμματα, τα άτομα με αναπηρία εξακολουθούν να νιώθουν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένα από την αγορά εργασίας και πρέπει να γίνουν πολλά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση για να μπορούμε να μιλάμε για πραγματική πρόοδο. Αν μη τι άλλο, ένα σημαντικό βήμα προς τα εκεί πού θέλουμε να πάμε, είναι η διοργάνωση της Ημέρας Καριέρας για Άτομα με Αναπηρία, η οποία διοργανώνεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά και έχει σαν στόχο να φέρει σε επαφή τους εργοδότες με τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν κάποιο πρόβλημα αναπηρίας και έχουν όλα τα φόντα να προσφέρουν στο εργασιακό περιβάλλον.
Φωτογραφίες: Θεοφύλακτος Μιχαήλ
Το πραγματικά μεγάλο βήμα βέβαια, ο αληθινός θρίαμβος, θα έχει σημειωθεί μόνο όταν μια τέτοια εκδήλωση θα θεωρείται πια περιττή. Μέχρι τότε, ας πανηγυρίζουμε τις μικρές νίκες, και αναμφίβολα, μια τέτοια είναι και η περίπτωση του Χρήστου Τάτση, ο οποίος αν και κωφός, είδε τη Vodafone να του εμπιστεύεται την θέση του μαθητευόμενου IT Engineer. Η περίπτωση του Χρήστου, είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα προς μίμηση, τόσο για άλλους εργοδότες, όσο και για άτομα με αναπηρία που πιθανώς να αισθάνονται ανήμποροι να προσφέρουν, επειδή έτσι τους έχει μάθει η κοινωνία να νιώθουν.
Ο Χρήστος είναι ένα παιδί όπως εσύ κι εγώ. Του αρέσει να παίζει τένις, βλέπει ντοκιμαντέρ, βγάζει βόλτες τον σκύλο του τον Ρόκι και στηρίζει τον μπασκετικό Παναθηναϊκό (OK, εκεί διαφέρουμε). Το θέμα είναι να καταλάβουμε και εσύ κι εγώ, πώς ο Χρήστος κι ο κάθε Χρήστος αξίζει ακριβώς τις ίδιες ευκαιρίες με εμάς.
Συνάντησα τον Χρήστο στον χώρο εργασίας του. Αφού με ξενάγησε και μου εξήγησε χαμογελαστός ότι σύντομα σκοπεύει να πάρει το πτυχίο του από τη σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, μου αποκάλυψε ότι ήταν εκείνος ο οποίος αποφάσισε να προσεγγίσει την εταιρεία.
“Γνώρισα κάποια από τα στελέχη της Vodafone σε μία παρουσίασή της, ενθουσιάστηκα και αποφάσισα να επικοινωνήσω με την προοπτική μιας συνεργασίας. Έπειτα περίπου από ένα μήνα ξεκίνησα την πρακτική μου άσκηση”. Μπορεί σήμερα, στα 28 του, να αντικρίζει το παρόν και το μέλλον με αισιοδοξία, όμως το παρελθόν έκρυβε για εκείνον πολλές δυσκολίες.
“Η διαδικασία για την ανάπτυξη της ομιλίας μου ήταν επίπονη και μακρόχρονη. Οι γονείς μου αποφάσισαν να φοιτήσω σε κανονικό σχολείο και όχι σε ειδικό για να είναι πιο εύκολη η ένταξή μου στην κοινωνία. Στο σχολείο, που είναι μια μικρή κοινωνία, επειδή δεν άκουγα και δεν μιλούσα καθαρά ήμουν στο περιθώριο γιατί οι συμμαθητές μου δεν με αντιμετώπιζαν σαν φυσιολογικό παιδί. Πώς θα μπορούσα να συμμετέχω στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, στη μουσική, στο χορό, γενικά σε δραστηριότητες που σε εντάσσουν σε ομάδες; Άντλησα όμως δύναμη και αισιοδοξία από την οικογένειά μου και δικαιολογούσα όσους με απογοήτευσαν επειδή είχαν άγνοια”. Πλέον, σαφώς πιο ώριμος και σίγουρος για τον εαυτό του, δίνει τη δική του συμβουλή σε όσους αισθάνονται απογοητευμένοι.
Πρέπει να είμαστε ρεαλιστές και να δεχτούμε την πραγματικότητα. Ναι, είναι αλήθεια ότι στην αρχή θα απογοητευτούμε, αλλά θα πρέπει να συνεχίσουμε να ξεπερνάμε τα εμπόδια με πείσμα. Εάν αποδεχθείς εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου και τον αγαπήσεις, θα σε αποδεχτεί και θα σε αγαπήσει και ο συνάνθρωπός σου
“Θα συμβούλευα ένα άτομο με αναπηρία που δυσκολεύεται να βρει δουλειά να παραμείνει ψύχραιμος, να αντιμετωπίσει και να λύσει ένα-ένα τα προβλήματα που του παρουσιάζονται. Να είναι πάντα ενημερωμένος σχετικά με το αντικείμενο της δουλειάς του, να είναι κοινωνικός και γιατί όχι να εξωτερικεύσει τις ανησυχίες του”. Φυσικά, τίποτα δεν ήταν εύκολο και για τον ίδιο στην περίπτωση της εύρεσης εργασίας.
“Πριν με εμπιστευτούν οι άνθρωποι της Vodafone, αναζητούσα εργασία επί ένα χρόνο. Με είχαν καλέσει σε συνέντευξη, όμως όταν αντιλήφθηκαν ότι είμαι κωφός, κόμπιασαν και ως δικαιολογία παρουσίασαν το γεγονός ότι δεν μπορώ να μιλήσω στο τηλέφωνο, ενώ ζούμε σε μια εποχή όπου επικοινωνείς μέσω mail, μηνυμάτων, social media. Βλέπεις στα μάτια τους πριν σε προσλάβουν ότι είσαι ήδη βάρος, αλλά εγώ ποτέ δεν εγκατέλειψα”.
“Τα άτομα με αναπηρία αντιμετωπίζονται ως όντα με χαμηλότερο επίπεδο νόησης. Στο εργασιακό περιβάλλον πολλές φορές ή θα σε λυπούνται ή θα σου κηρύξουν ψυχολογικό πόλεμο. Ευτυχώς, στην Vodafone με αγκάλιασαν από την αρχή όλοι, είναι μια εταιρεία που δέχεται την διαφορετικότητα. Πρέπει να τονίσω ότι το άτομο με αναπηρία οφείλει να συμπεριφέρεται και να δρα με αξιοπρέπεια και περηφάνια, να είναι δυνατό και όχι να κρύβεται πίσω από την αναπηρία του”.
“Αν και μετρώ μόνο δύο μήνες στην εταιρεία, το συναδελφικό περιβάλλον είναι φιλικό. Είναι διαθέσιμοι για κάθε απορία μου και ήδη έχω ενταχθεί σε επαγγελματικές συναντήσεις. Έχει σπάσει ο πάγος μεταξύ μας και επικοινωνούμε άριστα”.
Φυσικά, τα προβλήματα για ένα άτομο με αναπηρία στην Ελλάδα δεν περιορίζονται στα εργασιακά ζητήματα. “Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν έχουν μεριμνήσει ορθά για να ενθαρρύνουν και να υποστηρίξουν τα άτομα με αναπηρία. Τα άτομα με κινητικές δυσλειτουργίες που χρησιμοποιούν καροτσάκι δεν μπορούν εύκολα να διασχίσουν το δρόμο, να κινηθούν στο πεζοδρόμιο γιατί υπάρχουν δέντρα ή παρκαρισμένα αυτοκίνητα, να μπουν σ’ ένα μαγαζί να ψωνίσουν γιατί έχει σκαλοπάτια, να διασκεδάσουν γιατί δεν τους δέχονται τα κέντρα διασκέδασης. Οφείλει το κράτος να ενημερώνει και να εκπαιδεύει τους αυριανούς πολίτες της χώρας, δηλαδή τους μαθητές κάθε ηλικίας, να σέβονται, να μην λυπούνται, να μην φοβούνται και τέλος να τους αντιμετωπίζουν ως ίσους. Όσοι Έλληνες έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό αντιλήφθηκαν και καλλιέργησαν αυτό το σεβασμό προς τα άτομα με αναπηρία, καθώς εκεί αυτό θεωρείται αυτονόητο”.
Πλέον, με την πείρα του ανθρώπου που είδε μπροστά του τα δύσκολα αλλά δεν τα παράτησε και τα ξεπέρασε, ο Χρήστος θα βρίσκεται αυτό το Σάββατο στο περίπτερο της Vodafone στο Career Fair.4all 2018, για να προσφέρει δύναμη και συμβουλές. “Αποφάσισα να λάβω μέρος γιατί είμαι πεπεισμένος ότι όλοι έχουν δικαίωμα στην εργασία, γεγονός που θέλω να μεταδώσω και στους εργοδότες και σε άτομα με αναπηρία. Πιστεύω ότι εν καιρώ τέτοιου είδους δράσεις θα έχουν αποτέλεσμα”.
Το Career Fair.4all 2018 διοργανώνεται από την ethelon με την υποστήριξη του kariera.gr, το Σάββατο 12 Μαίου, στο Σεράφειο του δήμου Αθηναίων (Πειραιώς και Πέτρου Ράλλη).