![](https://www.oneman.gr/wp-content/themes/oneman/assets/img/default_post_main_image.jpg)
Ο Guy Ritchie κάνει τον Σούπερμαν κατάσκοπο στα ‘60s
- 23 ΙΟΥΛ 2015
Θυμάστε εκείνη τη φορά, στις αρχές της δεκαετίας του ‘60, που ΗΠΑ και Σοβιετική Ένωση συνεργάστηκαν για να σταματήσουν έναν κοινό τους εχθρό και συνέχισαν έπειτα να το κάνουν κάθε βδομάδα;
Που τον Αμερικάνο κατάσκοπο τον έπαιζε ο Χένρι Καβίλ από το “Man of Steel” και τον Σοβιετικό ο Άρμι Χάμερ από το “Social Network”; Που δίπλα τους πρωταγωνιστεί η Αλίσια Βικάντερ του “Ex Machina”; Και που όλα αυτά τα είχε σκηνοθετήσει ο Γκάι Ρίτσι; Καθόλου άσχημα, ε.
Να, ορίστε, μια αποκλειστική 5λεπτη εκτεταμένη ματιά στην ταινία (με υπότιτλους) που εξασφάλισε το ΟΝΕΜΑΝ, όπως προβλήθηκε στο φετινό Comic-Con του Σαν Ντιέγκο.
Αλλά βιαζόμαστε, γιατί όλα αυτά ξεκίνησαν πριν πολλά χρόνια.
Στην κατασκοπική σειρά “The Man from U.N.C.L.E.” o Αμερικάνος κατάσκοπος Ναπολέον Σόλο κι ο Σοβιετικός Ίλυα Κουριάκιν ένωναν τις δυνάμεις τους σε εβδομαδιαία βάση για να σώσουν τον κόσμο από κάθε λογής απειλή. Η σειρά έτρεξε για 4 σεζόν στα μέσα των ‘60s, σημειώνοντας τεράστια επιτυχία και γενόμενη σημείο αναφοράς στον pop culture κόσμο.
Τα ‘60s στην πραγματικότητα δεν έφυγαν ποτέ από τη μόδα στις δεκαετίες που ακολούθησαν. Μπορεί οι νοσταλγικές αναβιώσεις να εστίαζαν στα ‘80s και στα ‘90s, και μπορεί οι καταασκοπιές περιπέτειες να ολίσθησαν ολοένα και περισσότερο προς το κλασικό Χολιγουντιανό μοντέλο του άτρωτου ήρωα-κομάντο (το να βλέπεις το “Dr. No” σήμερα είναι απίστευτη εμπειρία, είναι 95% κατασκοπικό και 5% περιπέτεια), όμως η δίψα για αυτού του είδους την επιστροφή στο κλασικό μοτίβο των κουλ ‘60s δε νομίζω να την ξεπεράσουμε ποτέ.
Οπότε δεν έρχεται ως έκπληξη για τον Γκάι Ρίτσι που, μετά από δύο μπλοκμπάστερ που επιχείρησαν να εκμοντερνίσουν τον μύθο του Σέρλοκ Χολμς, επιστρέφει τώρα σε εκείνη την περίοδο με μια ιστορία που ανήκει σε εκείνη την εποχή, αλλά με την δική του, σταθερά αιχμηρή ματιά. “O Γκάι Ρίτσι πετυχαίνει μαι συγκεκριμένη νότα που, κάπως, κάνει τα πάντα να μοιάζουν σημερινά,” λέει ο συν-σεναριογράφος της ταινίας, Λάιονελ Γουίγκραμ. “Για εμάς τα ‘60s ήταν η πιο κουλ δεκαετία και το ‘Man from U.N.C.L.E.’ είναι μεγάλο μέρος του γιατί,” συνεχίζει.
“Πάντα θέλαμε να κάνουμε μια κατασκοπική ιστορία. Αγαπάμε αυτές τις πρώιμες περιπέτειες του Μποντ,” θυμάται. (Ο Ίαν Φλέμινγκ μάλιστα είχε βοηθήσει τον δημιουργό της παλιάς σειράς στη δημιουργία του concept και των κεντρικών κατασκόπων.) “Και μετά υπάρχουν οι Ιταλικές και Γαλλικές ταινίες της εποχής, όπως το ‘L’Avventura’ και το ‘Dolce Vita’, που είχαν μια συγκεκριμένη γεύση που βρίσκαμε στυλάτη και ενδιαφέρουσα. Είναι τα ρούχα; Τα αυτοκίνητα; Το ντιζάιν; Οι ταινίες; Τα ‘60s πάντως σημάδεψαν τιο ξεκίνημα της μοντέρνας εποχής.”
Μιξάρισμα αναφορών πρώιμου Μποντ με Αντονιόνι και Φελίνι, σε κατασκοπική περιπέτεια του Γκάι Ρίτσι; Κάποιος να μας κάνει αέρα! (Όχι, αλήθεια, κάποιος να μας κάνει αέρα. Παραέχει καλοκαίρι σήμερα, λιώνουμε.)
Τι άλλο έκανε τον Γκάι Ρίτσι, τον σκηνοθέτη του θρυλικού “Lock, Stock and Two Smoking Barrels”, να ενδιαφερθεί για να μεταφέρει τους πράκτορες του U.N.C.L.E. στη μεγάλη οθόνη, παραμένοντας πιστός στο πνεύμα, το στυλ και το ύφος της εποχής; “Είναι κάτι που βρίσκω συναρπαστικό, τον τρόπο που οι άντρες αντιδρούν μεταξύ τους,” λέει ο σκηνοθέτης. “Ακόμα και επιστρέφοντας πίσω στο ‘Smoking Barrels’, φαίνεται πως πάντα με ελκύει αυτή η δυναμική του άντρα-ενάντια-σε-άντρα, περίπου ως ξεχωριστό είδος.”
Οι εν λόγω άντρες εδώ είναι ο Ίλυα Κουριάκιν του Άρμι Χάμερ και ο εκπληκτικά ονομασμένος Ναπόλεον Σόλο του Χένρι Καβίλ. Πόσο τέλειο; Οι δυο τους έχουν σταλεί στο τείχος του Βερολίνου για να βοηθήσουν την απόδραση της κόρης ενός αγνοούμενου Γερμανού επιστήμονας, ο οποίος ήταν υποτίθεται ο αγαπημένος επιστήμονας πυραύλων του Χίτλερ. Επειδή γιατί όχι! Η κόρη είναι η Αλίσια Βικάντερ, που όποιος την είδε στο “Ex Machina” θα πρέπει να κατάλαβε ότι μιλάμε για μελλοντική σταρ μεγατόνων. (Κι όσοι δεν είδαν το “Ex Machina” ας το δουν.)
Τελοσπάντων, ο Ίλυα κι ο Σόλο δεν θα συνεχίσουν όμως για πολύ τις αποστολές τους σόλο (κάποιος να με σταματήσει, κι επίσης πραγματικά χρειαζόμαστε λίγο αέρα), παρά λαμβάνουν διαταγές πως πρέπει να συμμαχήσουν, υπό τις οδηγίες του Χιου Γκραντ, για να σταματήσουν μια άγνωστη οργάνωση από το να σπείρει πυρηνικό όλεθρο. Αχ, τα κατασκοπικά ‘60s, τι ωραίες εποχές.
Στη σειρά η οργάνωση U.N.C.L.E. υπήρχε ήδη κι απλά παρακολουθούσαμε τις εβδομαδιαίες αποστολές τους, όμως στην ταινία η επιχείρηση αυτή είναι που σηματοδοτεί και τη γέννηση της οργάνωσης. “Στη σειρά η U.N.C.L.E. υπήρχε ήδη. Δηλαδή είχες στη μέση του Ψυχρού Πολέμου τη CIA και την KGB να συνεργάζονται κρυφά για το ευρύτερο καλό όταν οι σχέσεις Ανατολής-Δύσης ήταν στο χειρότερό τους σημείο! Πώς σχηματίστηκε μια τέτοια συμμαχία;”, ρωτά έκπληκτος ο Γουίγκραμ, και ξέρετε τι; Μοιραζόμαστε την απορία του.
Οπότε το “Man from U.N.C.L.E.” του Γκάι Ρίτσι ουσιαστικά θα παίξει το ρόλο ενός ευρύτερου origin story (άρα θέτοντας τις βάσεις για περαιτέρω μελλοντικές ταινίες), για μια οργάνωση της οποίας η ύπαρξη δε βγάζει νόημα, και θα το κάνει βάζοντας κουλ και στυλάτους κατασκόπους να συνεργάζονται ως παράδοξο, και περιστασιακά να παίζουν και μπόλικο φιλικό ξύλο μεταξύ τους, κι όλα αυτά στα ‘60s. Με τον Χένρι Καβίλ όσο κουλ δε θα μπορούσε ποτέ να είναι ο Σούπερμαν, τον Άρμι Χάμερ όσο δυναμικό κι αστείο δε θα μπορούσαν ποτέ να είναι οι δίδυμοι Γουίνκλβος, και την Αλίσια Βικάντερ όσο φυσική και στυλάτη δε θα μπορούσε ποτέ να είναι η Έιβα του “Ex Machina”.
“Όταν μεγάλωνα, ήταν οι πιο κουλ τύποι, με τα πιο κουλ γκάτζετς και όπλα,” θυμάται ο παραγωγός της ταινίας Τζον Ντέιβις. “Ήταν μια κρυφή διεθνής δύναμη που δούλευε στο παραασκήνιο για να κρατά τον πλανήτη ασφαλή, κάτι σαν τα Ηνωμένα Έθνη του κόσμου των κατασκόπων.”
“Το λάτρευα.”
*Το “Man from U.N.C.L.E.” / “Κωδικό Όνομα U.N.C.L.E.” θα κάνει πρεμιέρα στις ελληνικές αίθουσες στις 20 Αυγούστου από την Tanweer.