![](https://media.oneman.gr/onm-images/iStock-1175764041-1.jpg)
Ποιες είναι οι αρχαιότερες γλώσσες στον κόσμο
- 27 ΦΕΒ 2024
Όχι, δεν είναι τα γνωστά κορακίστικα. Πριν από περίπου 5.000 χρόνια, οι άνθρωποι άρχισαν να επικοινωνούν μεταξύ τους -και- με λέξεις. Οι αρχαίοι πολιτισμοί σε περιοχές σε όλο τον κόσμο, ανέπτυξαν πολύπλοκα γλωσσικά συστήματα ξεκινώντας τουλάχιστον από το 3200 π.Χ.
Αν και είναι δύσκολο να προσδιορίσουμε την ακριβή προέλευση της γλώσσας, δεδομένων των περιορισμένων διαθέσιμων αρχαιολογικών στοιχείων, οι ιστορικοί γενικά συμφωνούν σε μερικές πρώιμες γλώσσες που πρωτοστάτησαν στη χρήση τόσο της γραπτής όσο και της προφορικής επικοινωνίας.
Σήμερα, υπάρχουν περισσότερες από 7.100 διαφορετικές γλώσσες που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο και είναι πιο εύκολο από ποτέ να μάθει κανείς να τις μιλάει χάρη σε πλατφόρμες εκμάθησης γλωσσών. Ποιες είναι όμως οι παλαιότερες;
Σουμεριακή
Από το 4100 π.Χ. έως το 1750 π.Χ. περίπου, ο αρχαίος πολιτισμός των Σουμερίων άκμασε στη νότια Μεσοποταμία (το σημερινό Ιράκ). Οι Σουμέριοι ανέπτυξαν το αρχαιότερο γνωστό σύστημα γραφής στον κόσμο, τη σφηνοειδή γραφή, η οποία χρησιμοποιήθηκε αργότερα για να δηλώσει την ομιλούμενη γλώσσα των Σουμερίων.
Αιγυπτιακή
Η αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα χρονολογείται περίπου στο 3200 π.Χ., όταν αναπτύχθηκε για πρώτη φορά η ιερογλυφική γραφή. Αυτό το σύστημα γραφής που βασιζόταν σε σύμβολα περιείχε τρεις τύπους σημείων: λογόγραμμα που δήλωνε λέξεις, φωνογράμματα που αντιπροσώπευαν ήχους και προσδιορισμούς που βοηθούσαν στην αποσαφήνιση της σημασίας μιας λέξης. Όταν δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το σύστημα, υπήρχαν περισσότερα από χίλια ιερογλυφικά σε χρήση, αν και ο αριθμός αυτός τελικά συρρικνώθηκε σε περίπου 700 σύμβολα. Τα ιερογλυφικά ήταν συχνά χαραγμένα στους τοίχους των ταφικών θαλάμων, χαραγμένα σε πήλινα αγγεία ή γραμμένα σε πάπυρο, έναν πρώιμο πρόδρομο του χαρτιού.
Ακκαδική
Η Ακκαδική είναι μια εξαφανισμένη πλέον γλώσσα που μιλούσαν οι Βαβυλώνιοι και οι Ασσύριοι της Μεσοποταμίας (σε τμήματα του σημερινού Ιράκ και της Συρίας) από το 2800 π.Χ. περίπου έως το 500 μ.Χ. Αντλούσε έμπνευση από τη γειτονική γλώσσα των Σουμερίων, ενσωματώνοντας τη σφηνοειδή γραφή και δανειζόμενη πολλές σουμεριακές λέξεις και λογογράμματα. Η ακκαδική γλώσσα χρησιμοποιήθηκε για μια μεγάλη ποικιλία θεμάτων, από νομικά έγγραφα μέχρι προσωπική αλληλογραφία. Το σύστημα γραφής περιείχε περίπου 600 σύμβολα λέξεων και συλλαβών και περιλάμβανε επίσης 28 ήχους που αναλύονταν σε 20 σύμφωνα και οκτώ φωνήεντα.
Ταμίλ
Τα ταμίλ είναι μέλος της οικογένειας των δραβιδικών γλωσσών, η οποία περιλαμβάνει διάφορες γλώσσες που ομιλούνται στην Ινδία, το Πακιστάν και τη Σρι Λάνκα. Τα ταμίλ είναι η αρχαιότερη από την ομάδα, αν και η ακριβής ημερομηνία προέλευσής της αμφισβητείται ευρέως. Υπάρχει μια συζήτηση μεταξύ των ερευνητών σχετικά με ένα λογοτεχνικό έργο των Ταμίλ γνωστό ως Tolkāppiyam, το οποίο ορισμένοι ειδικοί πιστεύουν ότι είναι ηλικίας έως και 7.000 ετών. Ωστόσο, άλλοι θεωρούν ότι το κείμενο είναι πολύ πιο πρόσφατο.
Εμπλαϊτική
Το 1964, αποκαλύφθηκαν σφηνοειδείς πινακίδες κοντά στο Χαλέπι της Συρίας, οι οποίες παρείχαν σημαντική τεκμηρίωση μιας γλώσσας γνωστής ως Εμπλαϊτική. Η γλώσσα αυτή πιστεύεται ότι προήλθε από την αρχαία πόλη Έμπλα (στη σημερινή Συρία) κάποια στιγμή μεταξύ 2500 π.Χ. και 2250 π.Χ.
Ο χρόνος της ως λαϊκής γλώσσας ήταν μάλλον σύντομος, καθώς η γλώσσα εξασθένησε μετά την καταστροφή του βασιλείου της Έμπλας γύρω στο 2240 π.Χ. Όμως, κατά τη διάρκεια αυτού του σύντομου χρονικού διαστήματος, η γλώσσα των Εβλαϊτών εξαπλώθηκε σε μεγάλο βαθμό και μιλιόταν από ανθρώπους τόσο βόρεια όσο η αυτοκρατορία των Χετταίων (σημερινή Τουρκία) και μέχρι την Αίγυπτο.
Ελαμιτική
Η ελαμιτική γλώσσα είναι μια εξαφανισμένη γλώσσα που μιλιόταν στο βασίλειο του Ελάμ μεταξύ του 2600 π.Χ. και του 330 π.Χ. Το Ελάμ βρισκόταν στο σημερινό Ιράν και η γλώσσα του δεν είχε σε μεγάλο βαθμό σχέση με αυτές που μιλούσαν οι κοντινοί τότε πολιτισμοί. Η παλαιότερη μαρτυρία για την ελαμιτική γλώσσα είναι μια συνθήκη μεταξύ του βασιλιά Χίτα του Ελάμ και του βασιλιά Ναράμ-Σιν της Ακκαδικής Αυτοκρατορίας, που χρονολογείται κάπου μεταξύ 2275 και 2250 π.Χ. Αυτό το ιστορικό κείμενο θεωρείται ότι είναι από τις πρώτες γνωστές συνθήκες που υπογράφηκαν μεταξύ δύο ξεχωριστών βασιλείων.