![](https://media.oneman.gr/onm-images/GettyImages-815725526-1-1.jpg)
Stephen A. Smith, ο πιο ακριβοπληρωμένος ρεπόρτερ του NBA που όλοι αγαπούν να μισούν
- 23 ΑΥΓ 2021
Με άλλα λόγια ο φωνακλάς 53χρονος ρεπόρτερ από το Μπρονξ ονόματι Stephen A. Smith (πιο γνωστός για τα First Take, SportsCenter, The Stephen A. Smith Show) που σε κάνει να θέλεις να σπάσεις την οθόνη του κινητού ή του laptop κάθε φορά που εκφράζει -φωνάζοντας- μια αιρετική άποψη με την οποία δεν συμφωνείς. Και, από την άλλη, να τον αγκαλιάσεις κάθε φορά που επιβεβαιώνει κάτι που ήδη πιστεύεις.
Προσοχή. Δεν μιλάω μόνο για τους τηλεθεατές αλλά κυρίως για τους σταρ του NBA με τους οποίους έχει μια εντελώς love & hate (αλλά και σχεδόν «μονογαμική») σχέση.
Και οι οποίοι συχνά πυκνά τον παίρνουν τηλέφωνο ή του στέλνουν sms για να διαμαρτυρηθούν για όσα «αφιλτράριστα» λέει on air για αυτούς (π.χ. ότι ο Carmelo Anthony είναι κακός ή ότι o Lamar Odom παίρνει κρακ).
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Stephen A. Smith έχει και ο ίδιος τη στόφα του σταρ. Σε εθίζει με την χαρακτηριστική φάτσα του, τα catchphrases του (με πιο διάσημο και βλάσφημο να είναι το “Stay of the weed”) και, πάνω από όλα, τη φωνή του. Μια φωνή που θυμίζει περισσότερο preacher σε mega church στην καρδιά του αμερικάνικου νότου παρά ρεπόρτερ-σχολιαστή.
Stephen A. Smith: Ρεπόρτερ χωρίς αναισθητικό
Μια χαρακτηριστική φωνή στην οποία οφείλει τη στρατοσφαιρική άνοδό του καθώς ο τύπος μοιάζει να είναι custom φτιαγμένος για την εποχή των social media. Κάθε του φράση γίνεται viral ή meme. Και είναι τόσο σταρ που έχει εμφανιστεί αρκετές φορές σε ταινίες (με πιο χαρακτηριστική μια του Chris Rock), σειρές (παλιότερα στο General Hospital και προσεχώς στο Blackish), μέχρι και ως σχολιαστής στο Οσκαρικό after party.
Σκέψου ότι πλέον, όταν πηγαίνει να παρακολουθήσει ένα παιχνίδι NBA, δεν μπορεί να κάτσει στη θέση (λόγω αυτογράφων και γιουχαρίσματος-συνήθως και τα δυο από τα ίδια άτομα). Οπότε προτιμά να το βλέπει από τη φισούνα, μαζί με τα παιδιά από το security, προκειμένου να έχει την ησυχία του.
Μια χαρά εξέλιξη για το φιλόδοξο γιο του ιδιοκτήτη μαγαζιού σιδερικών από τις Παρθένους Νήσους που μπήκε με υποτροφία για μπάσκετ στο Winston-Salem State University (αποφοίτησε με Bachelor σε MME). Το πρώτο άρθρο του οποίου, στην κολεγιακή εφημερίδα, ήταν αυτό που εξηγούσε γιατί πρέπει να βγει στη σύνταξη ο ίδιος Hall of Fame προπονητής που τον έφερε στην ομάδα.
Όπως μπορείς να καταλάβεις, η μόνιμη διάθεση του Stephen να τα βάλει με όλους, είναι η ευχή και η κατάρα του. Αυτός ήταν ο λόγος που πρωτοπροσλήφθηκε, το 1994, από τον Philadelphia Inquirer ως NBA columnist για τους 76ers. O ίδιος που, το 2008, τον απέλυσαν. Μέχρι που κινήθηκε δικαστικά για να κερδίσει ξανά τη θέση του, παρόλο που δεν το είχε ανάγκη.
Μια καριέρα που ξεκίνησε από το Fox Sports (όπου ήταν ο πρώτος που ανακοίνωσε την απόφαση του Allen Iverson να κρεμάσει τα παπούτσια του) μέχρι που ήρθε και ολοκληρώθηκε με την επιστροφή του στο ESPN το 2011. Μια πορεία πάντα ανοδική, αλλά ποτέ γραμμική. Και με τον ίδιο πάντα να πολεμάει για να ανέβει ακόμη ψηλότερα. Σε μισθό, σε δημοτικότητα, σε επιδραστικότητα.
Ο εκρηκτικός χαρακτήρας του, όπως φαντάζεσαι, του έχει δημιουργήσει αρκετά προβλήματα. Στο παρελθόν έχει φάει αποβολή μιας εβδομάδας γιατί υπονόησε ότι οι γυναίκες είναι που σε κάποιες περιπτώσεις προκαλούν το domestic abuse (αναφορικά με τo σκάνδαλο με τον Ray Rice που έριξε γροθιά στη γυναίκα του μέσα στο ασανσέρ). Τον έχουν κράξει γιατί, στο FIFΑ Women’s World Cup 2015, έκανε ένα σεξιστικό αστείο που ήθελε τις αμυντικούς της Γερμανίας να γυρίζουν το κεφάλι τους στα φαουλ γιατί δεν ήθελαν να χαλάσει το μαλλί τους. Και σίγουρα δεν είναι το πιο εύκολο αφεντικό.
Ενώ, επιπλέον, είναι γνωστή η εμμονή που έχει με τους Dallas Cowboys (οι φαν των οποίων τον γιουχάρουν σε κάθε ευκαιρία) και συγκεκριμένους παίκτες του NBA. Αν και, για να τα λέμε με το όνομα τους όλα, όταν κάνει λάθος, βγαίνει δημόσια και το παραδέχεται. Όπως στην περίπτωση του δικού μας Γιάννη, τον οποίον -πριν σηκώσει την κούπα- είχε κράξει για την απόδοσή του στα playoffs. Την αξία του οποίου βγήκε αργότερα και παραδέχθηκε δημόσια.
Ουσιαστικά ο Stephen A. Smith είναι σαν να μην έχει φύγει ποτέ από τα ανοιχτά γήπεδα του Bronx στα οποία ανδρώθηκε μπασκετικά. Συνεχίζει να παλεύει λυσσαλέα για να κερδίσει οποιοδήποτε πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων. Και απολαμβάνει όσο τίποτα άλλο το trash talking.
Από την άλλη θεωρείται δικαίως ο μεγαλύτερος workaholic στον χώρο του αθλητισμού. Και, προκειμένου να προλάβει τα πάντα, κοιμάται 4 ώρες την ημέρα, δεν πίνει, δεν κάνει ναρκωτικά, προσέχει τη διατροφή του, γυμνάζεται ευλαβικά και προσέχει όσο τίποτα άλλο τη φωνή του. Το πιο τρομακτικό δηλαδή του όπλο.
«Είμαι Αφροαμερικάνος. Οπότε εννοείται πως αισθάνομαι αναλώσιμος»
Όπως δηλώνουν για αυτόν οι συνάδελφοί του «Ο Stephen A. δεν πρόκειται να είναι ποτέ χαρούμενος. Αυτός είναι ο λόγος που είναι επιτυχημένος. Γιατί για να φτάσεις στην κορυφή ένας από τους λόγους είναι ότι είσαι μονίμως δυσαρεστημένος»
Αν και η μεγαλύτερη κληρονομιά του είναι η απίστευτη αυτοπεποίθησή του. Το γεγονός ότι, ως Αφροαμερικάνος, έσπασε το σχετικό ταβάνι και απέδειξε ότι έχει κάθε δικαίωμα να φωνάζει όσο δυνατά θέλει.
«Είμαι Αφροαμερικάνος. Οπότε εννοείται πως αισθάνομαι αναλώσιμος. Δεν έχει σημασία τι έχω κάνει και τι έχω πετύχει. Πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να κάνουν λάθος. Και είμαι ΟΚ με αυτό».