![](https://www.oneman.gr/wp-content/themes/oneman/assets/img/default_post_main_image.jpg)
Το ‘φαινόμενο’ Ken Block ξαναχτυπά!
- 26 ΦΕΒ 2016
Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Έτσι ξαφνικά που λέει κι ο Ρέμος, ο Ken Block ανέβασε στο twitter του μία φωτογραφία-προαναγγελία του επόμενου Gymkhana. Σκαρφαλωμένος στην οροφή του αγωνιστικού Fiesta του, περιτριγυρισμένος από τα περιπολικά του πιο παρανοϊκού αστυνομικού στόλου: αυτού της αστυνομίας του Dubai. Στα Εμιράτα λοιπόν θα γίνει η επόμενη απόλυτη επίδειξη οδηγικής «καφρίλας», σε ένα είδος που ο Block έχει αναγάγει σε τέχνη.
Έχουν προηγηθεί επτά Gymkhana, το ένα πιο ακραίο από το άλλο. O 48χρονος έφηβος έχει πολλάκις «ρίξει» το YouTube με video-υπερπαραγωγές, όπου κάνει όσα άλλοι απλά έβλεπαν στα όνειρά τους. Από τις σβούρες και την πλαγιολίσθηση σε κλειστές διαδρομές με εμπόδια, μέχρι το «ξήλωμα» των studios της Universal και φυσικά το lock down πόλεων όπως το Los Angeles και το San Francisco. Ειδικά το τελευταίο roller coaster σε τέσσερις τροχούς, όπου ο Block «πετούσε» με φόντο το περίφημο Αλκατράζ, έχει ξεπεράσει τα 82 εκατομμύρια views! Αριθμός ενδεικτικός της Gymkhana-mania που έχει εξαπλωθεί σε όλο τον πλανήτη.
Τη Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου θα έχουμε νέο κρούσμα. Όσο προετοιμασμένοι κι αν είμαστε, δεν θα είμαστε έτοιμοι. Καθηλωμένοι μπροστά από μία οθόνη θα απολαύσουμε όσα το ομιχλώδες τοπίο από το καμένο λάστιχο θα μας επιτρέπει να δούμε. Ξανά και ξανά, εθιστικά, μέχρι κάποιος να μας τραβήξει μακριά από την οθόνη.
«Είναι φοβερό πως τόσοι πολλοί άνθρωποι ανά τον κόσμο απολαμβάνουν να παρακολουθούν όσα κάνω. Απλά προσέγγισα διαφορετικά τους αγώνες. Πήρα το Ford Fiesta Rally Car από τον ανταγωνισμό και το χρησιμοποιώ σε κάτι διασκεδαστικό, πραγματοποιώντας απολαυστικά πράγματα αυτά τα χρόνια. Αυτό με έκανε να ξεχωρίσω από τους υπόλοιπους οδηγούς αγώνων και είναι κάτι που το κοινό εκτίμησε. Κι ευχαριστώ όσους Έλληνες ανήκουν σε αυτό το κοινό».
«Και που λες, ξαφνικά πετάγεται στο δρόμο ένα ρακούν τόσο μεγάλο!»
Κάπως έτσι εισπράττει ο ίδιος ο Block την τρέλα του κοινού με την πάρτη του. Ταξιδέψαμε στην Αγγλία οπλισμένοι με θάρρος (ή άγνοια κινδύνου) για να χωθούμε στο δεξί μπάκετ κάθισμα του θηριώδους Mustang των 845 αλόγων που χρησιμοποιούσε στο Gymkhana 7. Επειδή είχαμε προβλέψει πως μετά τη βόλτα δεν θα είχαμε λόγια, καθίσαμε σε ένα τραπέζι από πριν. Προσπαθώντας να μπούμε στο κεφάλι αυτού του ανθρώπου. Η απορία εύλογη: τι στο καλό σκέφτεται όταν πατάει γκάζι;
«Με ενέπνευσε η δεκαετία του ‘80 με την εποχή του Group B στα ράλι αλλά και η δεκαετία του ’90, με τον Colin McRae. Οδηγούσαν στο όριο. Έτσι κι εγώ, κάθε φορά που μπαίνω στο αυτοκίνητο, θέλω να το απολαμβάνω. Είτε τρέχω στο RallyCross, είτε σε εκδηλώσεις όπως το Monster Gymkhana Grid ή σε κάποια ειδική διαδρομή. Πάντα κινούμαι πάνω σε μία λεπτή γραμμή, όπου προσπαθείς να πετύχεις την καλύτερη δυνατή απόδοση, με το καλύτερο δυνατό όχημα, χωρίς να έχεις ατύχημα».
Γελάει. Είναι ψηλός τύπος, επιβλητικός και το γέλιο του δυνατό. Με αυτό γίνεται η μετάβαση από τα απλά λόγια, στη σκέψη/ανάμνηση ενός ατυχήματος και πάλι πίσω. Μία υποσυνείδητη άμυνα απέναντι στα «μπαμ» που έχει περάσει ή απλά γελάει στα μούτρα κάθε αναποδιάς με θράσος; Μάλλον το πρώτο.
Είναι λοιπόν θνητός; Φοβάται κι αυτός όπως όλοι μας; «Ναι, μεγαλώνω», λέει και γελάει πάλι δυνατά. «Αν δεν φοβάσαι μία στο τόσο, μάλλον δεν πηγαίνεις αρκετά γρήγορα. Υπάρχει ένα σημείο όπου πρέπει να πιέσεις τον εαυτό σου, να κάνεις εαυτόν να νιώσει άβολα, ώστε να διευρύνεις τα όρια αυτού που κάνεις. Ειδικά στα ράλι όπου τρέχουμε με περισσότερα από 100 μίλια/ώρα, έχουμε μπροστά τυφλή στροφή και πρέπει να ακούσεις τις σημειώσεις από τον συνοδηγό σου και να τον εμπιστευτείς, πως η στροφή είναι όπως λέει και να στρίψεις. Αυτό μπορεί μερικές φορές να αποδειχθεί δύσκολο».
Το ξέρει καλά. Όπως μαρτυρά το παραπάνω video, τα πράγματα μπορεί να σκουρύνουν επικίνδυνα και το τρομακτικό του ατύχημα στο Ράλι Πορτογαλίας του 2011 το αποδεικνύει (ακόμα τρώει τούμπες). Του αναφέρω το συμβάν. Σοβαρεύει.
«Ναι, αυτό ήταν απαίσιο. Μισώ την Πορτογαλία», λέει προτού σκάσει πάλι αυτό το δυνατό γέλιο που αποδεικνύεται πλέον πως είναι μοτίβο. Προσωπική άμυνα κόντρα σε ότι είναι πέραν του ελέγχου του. Ο χρόνος, τα ατυχήματα. «Μια χαρά χώρα είναι αλλά είχα άσχημες εμπειρίες εκεί, που ελπίζω να αφήσω πίσω μου γιατί δεν θέλω να συμβεί ξανά κάτι ανάλογο».
Βασική λεπτομέρεια. Προφανώς τον έχει σημαδέψει, παρότι το επίπεδο τρέλας του είναι σκάλες ψηλότερο από του μέσου ανθρώπου. Στανταράκι. Είμαι σίγουρος πως κάπου στο σπίτι του στο Long Beach θα έχει κορνιζάρει κάποιο χαρτί από τρελογιατρό που θα μας αποκαλύψει κάποτε μετά το τέλος της καριέρας του. Του ζητάω να ιεραρχήσει όλο αυτό το πολυετές ρεσιτάλ παρανοϊκών εγχειρημάτων. Τι βρίσκεται στο #1 της λίστας του;
«Το πιο τρελό πράγμα που έχω κάνει…», σκέφτεται λίγο αλλά σύντομα καταλήγει: «Ήταν το άλμα 171 ποδιών που έκανα με το αυτοκίνητο μου. Ήταν ένα εγχείρημα που κάναμε για μία τηλεοπτική εκπομπή στις ΗΠΑ. Βασικά, αυτό πραγματοποιήθηκε σε μία πίστα motocross. Το κάναμε χρησιμοποιώντας και παραμέτρους για άλματα motocross. Ήταν πολύ τρελό»!
Πέρας της πλάκας όμως, το να κάνεις τους Ντιούκς δεν είναι παιχνίδι. Απαιτεί μεν τρέλα αλλά θέλει και προετοιμασία. Στο freestyle motocross έχουν μεγάλους χώρους γεμάτους με αφρώδες υλικό όπου δοκιμάζουν τα backflips. Γκάζι, άλμα, κόλπο, προσγείωση χωρίς πόνο. Πως όμως προετοιμάζεσαι για ένα άλμα με αυτοκίνητο;
«Με βοήθησε η εμπειρία από τα dirt bikes όπου έτρεχα μικρός. Ήξερα λοιπόν κάτι από άλματα. Όμως ένα βασικό μέρος αφορά στην επιστήμη. Υπολογίζεις τη γωνία κλίσης, την ταχύτητα, που ισοδυναμούν με την απόσταση, καθώς και λίγοι πειραματισμοί μέχρι να τα καταφέρεις. Απαιτείται λοιπόν πολλή προσπάθεια για να γίνει σωστά, γιατί αν κάτι πάει στραβά, μπορεί να σπάσεις την πλάτη σου. Πράγμα που έχω κάνει!»
Αν δεν πάθεις, δεν θα μάθεις που λένε. Η σειρά των video Gymkhana μπορεί να σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα αλλά είναι πιο ασφαλές «παιχνίδι» από οδηγικής πλευράς. Βέβαια, το να στηθεί ένα τέτοιο project, να αδειάσει μία ολόκληρη μεγαλούπολη να βγει στους δρόμους με ένα τετράτροχο τέρας ένας δαιμόνιος (ή δαιμονισμένος) οδηγός, είναι άλλο πράγμα. Όπως άλλωστε και η σωστή καταγραφή του εγχειρήματος, ώστε να βγει το τελικό αποτέλεσμα που μας καθηλώνει.
Ο Block μας εξηγεί: «Το αστείο με τα βίντεο της σειράς Gymkhana είναι πως ενώ απολαμβάνω πολύ το οδηγικό τους μέρος, δηλάδήτο να «κλείνουν» ένα κομμάτι της πόλης για να κάνω εγώ ότι θέλω εκεί, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Το δημιουργικό κομμάτι. Χρειάζονται περίπου έξι μήνες από την ώρα που θα αποφασίσουμε ένα εγχείρημα, αν αυτό θα αφορά μία πόλη ή συγκεκριμένες εγκαταστάσεις. Μετά κάνουμε αναγνωριστικά ταξίδια, αποφασίζουμε τα διάφορα στοιχεία που θα χρησιμοποιήσουμε, κάνουμε αναλυτικό σενάριο του εγχειρήματος. Είμαι τυχερός γιατί δουλεύω με μία εξαιρετική ομάδα ανθρώπων στη Hoonigan Racing αλλά και στην εταιρεία παραγωγής με την οποία συνεργαζόμαστε. Όλοι δουλεύουμε περίπου 6 μήνες για να φτάσουμε από τη σύλληψη της ιδέας, στην ώρα των γυρισμάτων».
«Αυτά αφορούν συνήθως 4-5 ημέρες και η εταιρεία που συνεργαζόμαστε κάνει παραγωγές στο Hollywood. Είναι καλοί και αντιλαμβάνονται τι απαιτείται για να γίνουν κάποια πράγματα με επαγγελματισμό, όπως συνέβη στο San Francisco και το LA. Απαιτείται κοινή δράση με τις αρχές της πόλης, την αστυνομία, τα ασθενοφόρα, όλα αυτά χρειάζονται πολύ οργανωμένη παραγωγή».
Και μετά; Όταν βλέπεις εσύ κύριε Block τον εαυτό σου να οργιάζει, πως νιώθεις με το τελικό αποτέλεσμα; Γελάει, αυτή τη φορά σαρδόνια και απαντά: «Είναι εκπληκτικό. Γιατί δουλεύεις πολύ για κάτι σαν εκείνο το φαινομενικά απλό άλμα στο San Francisco. Από τον τομέα της προετοιμασίας του αυτοκινήτου, την ταχύτητα που πρέπει να έχω, το που θα πρέπει να είναι στημένες οι κάμερες. Θέλουμε να τονίζουμε συγκεκριμένα πράγματα, γι’ αυτό υπήρχε ακόμα και ένας γερανός εκεί. Ήταν γύρω στα 30 μέτρα σε ύψος και ήταν τοποθετημένος δύο τετράγωνα μακριά! Αποσκοπούσε στο να έχουμε μία συγκεκριμένη οπτική γωνία που να φαίνεται και το Αλκατράζ. Είναι συναρπαστική η διαδικασία υλοποίησης όλων αυτών».
Το περιβόητο άλμα με φόντο τον «Βράχο» είναι στο video των 82.368.021 Views. Πριν προσθέσεις εσύ άλλο ένα.
Πριν μερικές ημέρες σας παρουσιάσαμε έναν πραγματικό drifter (αν και τραγουδιστής των Boyzone), τον Shane Lynch. Παρότι στο μυαλό των μη-petrolheads αυτό που κάνει ο Block φαντάζει παρόμοιο, στην πραγματικότητα διαφέρει πολύ. Δεν είναι drift.
«Ο βασικός όρος που χρησιμοποιούμε γι’ αυτό που κάνουμε, είναι Gymkhana. Σημαίνει να οδηγείς με τεχνικό τρόπο το αυτοκίνητο, με πλαγιολίσθηση αλλά και drifting. Η καρδιά όσων κάνω, είναι πως είμαι οδηγός αγώνων. Αγωνίζομαι κυρίως στο RallyCross, σε ράλι με ειδικές διαδρομές αλλά και εκδηλώσεις όπως το Gymkhana Grid. Κάποιες φορές με αποκαλούν drifter αλλά σήμερα, αυτή η λέξη έχει συγκεκριμένη ερμηνεία. Αφορά διαγωνισμούς drift με πισωκίνητα αυτοκίνητα. Η πιο απλή λέξη λοιπόν γι’ αυτό που κάνω είναι Gymkhana ή… κάποιος που λατρεύει να αγωνίζεται και να διασκεδάζει με αυτοκίνητα».
Ή απλά «Ken Block». Μία κατηγορία μόνος του. Κανένας δεν μπορεί να κάνει αυτά που κάνει. Δεν είναι ο πιο γρήγορος οδηγός του κόσμου, δεν είναι ο πιο δεξιοτέχνης που έχει βρεθεί πίσω από το τιμόνι. Αλλά showman σαν κι αυτόν δεν έχει υπάρξει άλλος. Στη λίγη ώρα που κάθισα στο δεξί του μπάκετ, όσο ο καπνός από το καμένο λάστιχο μου επέτρεπε να δω, έβλεπα έναν άνθρωπο που χόρευε. Το αριστερό χέρι στο τιμόνι, το δεξί στο τεράστιο χειρόφρενο του Hoonicorn, τα πόδια σε διαρκή κίνηση. Και το αυτοκίνητο να σβουρίζει με μαεστρία, σε ένα χορό που ακολουθούσε το ρυθμό που έδινε o V8 κινητήρας. Ο Block δεν προσπαθούσε, δεν πίεζε. Όλα έρχονταν φυσικά, με μία απίστευτη ροή. Λες και μέσα στον χαμό γύρω του, εκείνος λειτουργούσε σε εκκωφαντική ησυχία όπου τίποτα δεν σταματούσε τη χορογραφία του. Μετά τις πρώτες περιστροφές γύρω από τον άξονά μας, αρχίζω να νιώθω πως βρίσκομαι μέσα σε πλυντήριο ρούχων εν λειτουργία, που γυρίζει ξανά και ξανά και ξανά. Εκείνος, χορεύει τάνγκο, έχει αγκαλιάσει τιμόνι και λεβιέ και δείχνει στο «τέρας» του τα βήματα.
Στο Gymkhana 8 ο Block θα αφήσει στην άκρη το Mustang και θα οδηγήσει ένα Ford Fiesta με σπέσιαλ Livery που θα λάμπει θα λάμπει υπό το φως των προβολέων. Ο πλανήτης Γη θα περιμένει να τον δει εν δράσει. Όποιος ανυπομονεί να δει στις 29/2 τι κατέβασε πάλι το μουρλό του το κεφάλι, να σηκώσει το χέρι!