![](https://media.oneman.gr/onm-images/Onassis-Stegi-facade_c.Andreas-Simopoulos-1.jpg)
Ένα υπερατλαντικό ταξίδι μουσικής πάνω από τη Συγγρού
- 4 ΜΑΡ 2024
Στην ορολογία της μουσικής, γέφυρα ονομάζεται το τμήμα του τραγουδιού που διαφέρει μελωδικά, ρυθμικά και λυρικά από το υπόλοιπο κομμάτι, σπάζοντας την επανάληψη και προσφέροντας μια ενδιαφέρουσα ηχητική μετάβαση μεταξύ των μερών. Στην ορολογία των Αθηναίων, από την άλλη, η γέφυρα μουσικής παραπέμπει σε μια διοργάνωση που πραγματοποιείται την τελευταία δεκαετία μεταξύ Στέγης Ιδρύματος Ωνάση και Παντείου Πανεπιστημίου, ενώνοντας σε κυριολεκτικό και μεταφορικό επίπεδο τα δύο γειτονικά ιδρύματα εκατέρωθεν της λεωφόρου Συγγρού, στο όνομα της σύγχρονης μουσικής παραγωγής επί του ρεπερτορίου, συγκεκριμένα, της κλασικής.
Μέσα σε αυτά τα χρόνια συνεργασίας των δύο ιδρυμάτων, αναζητούνται συστηματικά οι μουσικές γέφυρες οι οποίες ενώνουν το παρελθόν με το παρόν, τα μέρη και τους λαούς που απέχουν δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα στον χάρτη. Το νήμα των φετινών συναυλιών σκιαγραφεί ένα μουσικό ταξίδι στις διαδρομές απ’ όπου πέρασε το δουλεμπόριο κατά τον 15ο-19ο αιώνα – από την Ιβηρική Χερσόνησο προς την Κεντρική Ασία και από εκεί είτε προς την Αργεντινή και τη Βραζιλία όπου παντρεύτηκαν οι αφρικάνικοι ρυθμοί με τις πορτογαλικές μελωδίες και τη λαϊκή χορευτική μουσική, είτε προς τη μακρινή Ιαπωνία.
Σημείο αναφοράς για τις συναυλίες που θα παρουσιαστούν τις προσεχείς ημέρες στο πλαίσιο του Μια Γέφυρα Μουσικής Πάνω από τη Συγγρού Vol. 9 είναι η μορφή του Γάλλου συνθέτη Maurice Ohana, από τη γέννηση του οποίου συμπληρώθηκαν πρόσφατα 110 χρόνια. Όχι τυχαία, ο M. Ohana ήταν ανάμεσα στους πρώτους συνθέτες που απέρριψαν το μουσικό δόγμα και στράφηκε δημιουργικά στις ρίζες του, στη Μεσόγειο, το φλαμένκο και το ανδαλουσιανό cante jondo, όπως και τους αφροκουβανέζικους ρυθμούς που γνώρισε στα παιδικά και εφηβικά του χρόνια στο Μαρόκο.
Έτσι, κατοχυρώθηκε ως ένας πρωτοπόρος που κοιτούσε έξω από το κουτί, αντλώντας ερεθίσματα από μια ευρεία γκάμα μουσικών κόσμων, που πρόκειται να ξεδιπλωθούν από κοινού στην πρώτη συναυλία του φεστιβάλ (7/3, 20:30 στη μικρή Σκηνή της Στέγης).
Στις υπόλοιπες τρεις συναυλίες του προγράμματος (7 και 8/3), το ταξίδι επεκτείνεται προς αυτούς τους παράλληλους μουσικούς κόσμους με διαφορετικούς τρόπους και φωνές.
Θα δούμε την πιανίστρια Rebeca Omordia, εμπνεύστρια της σειράς συναυλιών African Concert Series που πραγματοποιείται στο Λονδίνο από το 2019 εισάγοντας ένα ρεύμα που ονομάζεται «african pianism). Θα δούμε ένα πολλά υποσχόμενο ρεσιτάλ για φλάουτο της Θεοδώρας Ιορδανίδου, το οποίο περιλαμβάνει έργα με ηλεκτρονικά, καθώς και ένα ντουέτο με κλαρινέτο, θα δούμε το έργο της μαέστρου έργο της Francisca Chinquinha Gonzaga από τη Βραζιλία ακούγοντας choro (ένα είδος βραζιλιάνικης μουσικής που προέρχεται από τη μίξη αφρικανικών ρυθμών με πορτογαλικές μελωδίες και λαϊκή χορευτική μουσική), όπως και έργα σύγχρονων Ιαπώνων συνθετών (π.χ. Υuji Takahashi και Toshio Hosokawa) να συνδέουν τη δική τους παράδοση σε αυτό το ατελείωτο νήμα μουσικού πλούτου.
Μέσα στο πρόγραμμα του διημέρου, πέρα από δεξιοτέχνες χειριστές οργάνων που σπάνια έχουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε, θα υπάρξουν στιγμές που θα συγχέεται παράδοση και πειραματισμός, δίνοντας νέα διάσταση σε μονοπάτια τα οποία θεωρούσαμε γνωστά. Το φεστιβάλ ολοκληρώνεται με ένα masterclass από τη Rebeca Omordia που θα παρουσιάσει το πλούσιο και άγνωστο στην Ελλάδα πιανιστικό ρεπερτόριο των Αφρικανών συνθετών.
Είσοδος ελεύθερη με δελτία εισόδου. Περισσότερες πληροφορίες και αναλυτικό πρόγραμμα εδώ.