![](https://www.oneman.gr/wp-content/themes/oneman/assets/img/default_post_main_image.jpg)
Γαρδέλης ή Μιχαλόπουλος;
- 14 ΣΕΠ 2012
Πως ρίχνεις μια γυναίκα, με μια κιθάρα ή το αντριλίκι σου; Τι είναι πιο stylish, η φράτζα ή ο λασπωτήρας, το τιραντέ φανελάκι ή κολλητό t-shirt; Και τελικά “με θυμάσαι ρε πούστη” ή “δως μου τα κλειδιά κολόγρια”; Δύο τιτανοτεράστιοι ηθοποιοί απάντησαν με το προσωπικό τους παράδειγμα στις cult Έλληνικές ταινίες που προβάλει ο Alpha και εμείς δίνουμε την τελική ετυμηγορία!
Σταμάτη Γαρδέλη η Ελιάνα Χρυσικοπούλου
Δεν ήμουν ερωτευμένη μαζί του, δεν έβλεπα φανατικά τις ταινίες του, ούτε μάζευα τις γιγαντοαφίσες με τη φάτσα του. Τίποτα από τα παραπάνω δεν συνέβαινε. Και όμως, ο Σταμάτης Γαρδέλης δεν είναι για εμένα απλά ένας ηθοποιός. Είναι ένας άντρας – σταθμός. Ο Σταμάτης Γαρδέλης (βαθιά αναπνοή) ήταν ο πρώτος γυμνός άντρας που αντίκρισα στη ζωή μου. Ιανουάριος 1991, τεύχος Playboy που μια γειτόνισσα έχει φέρει λαθραία από το κομοδίνο του μπαμπά της και μέσα ο Με-Λένε-Άλεξη-Σε-Λένε-Σοφία σε όλη του το αδαμιαίο μεγαλείο, φορώντας μόνο μπρουτάλ τρίχες και λάγνο βλέμμα, να φωτογραφίζεται σε ανίερες πόζες με μια μεξικάνα (διαβάζω τώρα) που νόμιζα τότε πως είναι η Τέτα Ντούζου. Και εμείς, 2 μικρά, αθώα κοριτσάκια να τον κοιτάζουμε σοκαρισμένες να κυλιέται σαν πρωτόπλαστος με την παρτενέρ του στην ξεραΐλα της Στυμφαλίας και να βιώνουμε ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα, ένα mix ντροπής και ενθουσιασμού – που υποθέτω όλοι νιώθουν την πρώτη φορά που βλέπουν έναν τσίτσιδο εκπρόσωπο του άλλου φύλου. Σταμάτη Γαρδέλη, ό,τι ρούχα και αν φορέσεις, σε όσα talent show και να χορέψεις για να αναστήσεις την πεθαμένη καριέρα σου, στη μνήμη τη δική μου θα είσαι για πάντα ζωντανός. Και –προπάντων- γυμνός.
Γαρδέλη η Ιωάννα Μαμάη
Καταρχάς, πρέπει να διευκρινίσω ότι ο Alpha δεν ήταν ο πρωτοπόρος να βάλει απόγευμα ταινίες από την ασυναγώνιστη εποχή των 80s και των θρυλικών βιντεοταινιών που γυρίζονταν μέσα σε μια εβδομάδα (το πολύ). Πριν πολλά χρόνια (όταν ακόμη πήγαινα σχολείο, μη σου πω πριν και την επίθεση στους Δίδυμους Πύργους) το Alter μετέδιδε αυτές τις ταινίες κάπου στις 18.00 το απόγευμα. Θυμάμαι πόσο ήθελα να τελειώσω τα μαθήματα, τα αγγλικά και να βάλω Alter να δω τις επικές και ανεπανάληπτες ταινίες. Όσο για το δίλημμα δεν υπάρχει. Γαρδέλης και πάλι Γαρδέλης. Ο Γαρδέλης απευθύνεται στις γυναίκες που όταν βλέπουν φουλ τρίχα αλλάζουν στροφή 180 μοιρών και φεύγουν σαν τον δράκουλα που του πέταξες αγιασμό. Ο Γαρδέλης ήταν ο metrosexual των 80s όταν τότε το στυλ είμαι-αρκούδα-και-η-χρυσή-μου-καδένα-μπλέκεται-στην-τρίχα ήταν στα πάνω του. Δε λέω ότι ήταν χωρίς καμία τρίχα αλλά για την εποχή του ήταν πολύ λίγη. Είναι ο άνδρας που σου βγάζει κάτι γλυκό όμως το βλέμμα του υπόσχεται πολλά. Είναι ο άνδρας που παρά την αθωότητα που εκπέμπει θα υποστηρίζει την κοπέλα του (βλέπε Σοφία Αλιμπέρτη) και θα πλακώσει στο ξύλο όποιος την πειράξει. Και η ατάκα του “Με θυμάσαι ρε πούστη” να έχει γράψει ιστορία.
Όχι, Μιχαλόπουλε όσο και αν πλένεσαι στους ντους με πλάνα στο γυμνό σώμα σου σε αυτό το δίλημμα ένας είναι ο νικητής. Ο Σταμάτης.
Μιχαλόπουλο ο Στέλιος Αρτεμάκης
Δε λέω ότι ο Σταμάτης δεν είχε τις επιτυχίες του, κάθε άλλο. Απλώς, πρέπει να είσαι παντελώς ξεφτίλας για να προσπαθείς να ρίξεις τα γκομενάκια με τη φράτζα, το baby face και την κιθάρα που δεν ξέρεις καν να παίζεις. Προσοχή, δεν τα βάζω με αυτές που πέφτουν με κάτι τέτοια, τα βάζω με το Γαρδελισμό σαν στάση ζωής. Δηλαδή, ωραία, την έριξες τη μικρή αθώα κορασίδα που πεταρίζουν τα βλέφαρα της. Και πήγατε για καφέ. Μετά τι θα κάνετε, θα νιαουρίζετε στο κρεβάτι; Θα κοιτάτε ο ένας τον άλλο σαν να μην υπάρχει αύριο; Ενώ, ο Μιχαλόπουλος; ‘Αντρας, θα κυνηγούσε την Αλιμπέρτη όπως μια σκυλίτσα, μυρίζοντας την από πίσω. Ασε που είναι καλύτερος στα σημεία: Το μαλλί με το λασπωτήρα είναι πιο αλήτικο από τη φράτζα, δείχνει καλύτερα σε speedo από το Γαρδέλη που είναι τσιλιβίθρα, ενώ στην περίφημη σκηνή στα “Τσακάλια” όχι μόνο έδειρε αλλά αφόπλισε τον τσόγλανο που έβγαλε στιλέτο. Ο Γαρδέλης το μόνο που έκανε ήταν να πει “με θυμάσαι ρε πούστη;”
Σταμάτη Γαρδέλη ο Ηλίας Αναστασιάδης
Δεν θυμάμαι καν ποιον έχετε βάλει απέναντι στον Σταμάτη. Για να μην τον διαλέξω σε δίλημμα, θα έπρεπε να έχει απέναντι τον Μόρισεϊ. Ναι, κι εγώ τον γνώρισα εκεί στα 6-7 μέσα από τις Ρόδες-διαμάντια του ελληνικού κινηματογράφου, πόνεσα μαζί του για τη Σοφία Αλιμπέρτη, καβαλούσα το BMX μου και κράδαινα μια αλυσίδα βαφτιστικιά στο δεξί μου χέρι πηγαίνοντας για τσαμπουκά στον αδερφό μου. Ήταν ένας κανονικός παιδικός τσογλανοήρωας.
Όταν γνώρισα τον Σταμάτη κανονικά κάπου το 2010, όταν βασικά μου εξήγησε πως αυτές οι ταινίες δεν είναι και για να υπερηφανεύεσαι σανηθοποιός ή όταν μου αφηγήθηκε τις περιπέτειές του με τον Σέξπιρ και το Εθνικό Θέατρο, είχα απέναντί μου έναν τόσο απενοχοποιημένα κουλ τύπο που έβρισκε νόημα και πλάκα ακόμα και στο να χορεύει στο Dancing with the Stars.
Βυθισμένος σε μια δική του ευτυχισμένη νιρβάνα, ο Σταμάτης είχε φωτογραφηθεί λίγο νωρίτερα για το ΜΑΧ μαζί με καμιά 30αριά XT-άδες του επίσημου σχετικού club, αναπαριστώντας τη σκηνή του “Με θυμάσαι ρε πούστη;”, και μουρμουρίζοντάς μου ανάμεσα στις λήψεις πως ούτε οι μηχανές του άρεσαν ποτέ ιδιαιτέρως. Γιατί έκανε τον κόπο; Γιατί ένας μύθος δεν έχει το δικαίωμα να απογοητεύσει τους φανατικούς του. Αυτό δεν μου το ‘πε ο Γαρδέλης, εγώ το κατάλαβα.
Γαρδέλη ο Μάνος Χωριανόπουλος
Δυστυχώς ή ευτυχώς, λόγω ηλικίας δεν έχω ζήσει τη δεκαετία του 80’ σε όλο της το μεγαλείο. Έχω μόνο θολές μνήμες από την εποχή που –σύμφωνα με τις βιντεοταινίες- οι επιλογές ήταν δύο: Είτε τοξικομανής μηχανόβιος με σακάκι με κρόσσια, είτε ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ με το παντελόνι μέχρι το λαιμό.
Τις ταινίες τις είδα αργότερα και αργότερα έμαθα και τις φήμες για τις αφίσες Γαρδέλη και Μιχαλόπουλου στα δωμάτια των κοριτσιών.
Κρίνοντας μόνο από τις ταινίες, δίνω το προβάδισμα στον Γαρδέλη, απλά και μόνο επειδή καταλαβαίνω τη σημασία του να μην είναι κανείς σοβαρός, όταν δεν χρειάζεται.
Ο Γαρδέλης σε αντίθεση με τον Μιχαλόπουλο, φαίνεται να μην παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά. Με που τον βλέπεις στην ταινία λες «αυτός θα μπλέξει» και ποτέ δε σε απογοητεύει. Αντίθετα ο Μιχαλόπουλος, σου δίνει την εντύπωση ότι την είχε δει λίγο Τραβόλτα (πριν βγει από τη ντουλάπα), κάτι που στο πλαίσιο των βιντεοταινιών είναι αρκετά γελοίο.
Τέλος, ο Γαρδέλης έχει και άλλα δύο λυρικά όπλα που γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ του:
1. Ποιος είσαι εσύ που ‘ρθες εδώ, σε μας να κάνεις πλάκα, άντε σπάσε ρε μ@λ@κ@
2. Είναι ο άνθρωπος που πίστεψε ότι θα πηδήξει με το «Με λένε Αλέξη, σε λένε Σοφία, κρατώ μια κιθάρα, κρατάς μια καρδιά»
Γαρδέλη δαγκωτό ο Πάνος Κοκκίνης
Ένα μισοκαμμένο άλμπουμ με φωτογραφίες (εξαιτιάς μιας πυρκαγιάς στο σπίτι του) είναι το μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο για το πόσο πελώριο teen είδωλο υπήρξε ο Σταμάτης για μια ολόκληρη δεκαετία. Και είχα την ευκαιρία να το ξεφυλίσσω, με εκείνον δίπλα μου να μου λέει την ιστορία πίσω από κάθε καψαλισμένη εικόνα.
Όλα αυτά σε ένα ταπεινό σπίτι (με υπέροχη θέα) στον Άγιο Δημήτριο, στα πλαίσια μιας συνέντευξης που του έκανα στο Maxim, χρόνια πριν έρθει και πάλι για λίγο στην επικαιρότητα λόγω Dancing with the Stars. Εκεί που συνειδητοποίησα δυο πράγματα. Ότι ο Σταμάτης είχε ανέκαθεν την ψυχή ενός καλλιτέχνη (και ένα ταλέντο που πρέπει να ξεπεράσεις το στερεότυπο «Με θυμάσαι ρε πούστη» για να το συνειδητοποιήσεις και πως τίποτα δεν διαρκεί για πάντα.
Όπως καταλαβαίνεις, η επιλογή μου είναι μονόδρομος. Ακόμη και αν συμφωνώ πως ο Μιχαλόπουλος ήταν όντως πιο αρσενικό (αλητάμπουρας, επικίνδυνος, whatever).
Γαρδέλη ο Χρήστος Χατζηιωάννου
Δεν ξέρω γιατί αλλά είμαι σίγουρος ότι όταν ο Γαρδέλης ψέλλιζε μπροστά σε ένα μικρόφωνο “ποιος είσαι εσύ που ‘ρθες εδώ, σε μας να κάνεις πλάκα; άντε σπάσε ρε μαλάκα”. Κι αυτό γιατί προσπαθούσε μάταια να του κλέψει λίγη από την αίγλη του. Ήθελε αυτός να έχει τραγουδήσει το Come to me για να την βρεις αλλά η ζωή του τα ‘φερε αλλιώς. Δεν είμαι από εκείνους που συμπαθούν το στυλ του μάγκα με την μηχανή και την αλυσίδα. Αλλά ο Γαρδέλης έδινε μια άλλη διάσταση στον κωλοπαιδισμό. Απέπνεε έναν φλωρέ κωλοπαιδισμό που δεν σε άφηνε να τον αντιπαθήσεις. Και όπως είπε ο Ηλίας προηγουμένως, όταν άκουσε ένα club μηχανόβιων ότι φωτογραφίζεται ο Γαρδέλης, μαζεύτηκαν 30 μηχανές μέσα σε λίγες ώρες, εργάσιμη ημέρα, μέσα στο μεσημέρι. Για τον Μιχαλόπουλο δεν θα έπαιρνε κανείς ρεπό. Ούτε ο ροζ ο γάτος.
Γαρδέλη ο Μάνος Μίχαλος
Οι ταινίες των 80s αποτελούν τεράστια απόδειξη, ότι η Ελλάδα έκανε όλα αυτά που έκανε, με τα λεφτά των άλλων, από κόμπλεξ κατωτερότητας. Αλλά αυτό είναι ένα μεγάλο θέμα, που καλύτερα να ασχοληθούν μαζί του οι ιστορικοί (ο Αναστασιάδης και ο Χωριανόπουλος).
Ας μείνω στο Δίλημμα, που δεν είναι και τόσο δύσκολο. Ο Σταμάτης Γαρδέλης είναι το trademark αυτής της εποχής. Έβαλε το αμάνικό του, είχε τη φράτζα του, είχε και το πουλόβερ του στην πλάτη. Είχε ακόμη κιθάρα, μηχανή, baby face, ήταν ροκ, ήταν ποπ, ήταν λαϊκός, ήταν όλα μαζί. Και παρότι πολλές νυν 40αρες, είχαν αφίσες, περιοδικά και δάκρυα στα μάτια για εκείνον, το απόλυτο teen idol, όταν ανέβηκε στη σκηνή για το Dancing with the Stars είχε το πιο αμήχανο χαμόγελο διάσημου άντρα, που έχω δει ποτέ μου.
Ακόμη και η Σοφία, θα λύγιζε μπροστά του.
Γαρδέλη ο Θοδωρής Δημητρόπουλος
Ο Μιχαλόπουλος δεν ήμουν καν σίγουρος ποιος είναι, γκούγκλαρα το όνομα και μου έβγαλε διάφορους Μιχαλόπουλους, είδα κάπου φωτογραφίες και υποθέτω είναι αυτός που μοιάζει κάπως με τον Κώστα Μπίγαλη; Κάτι μου κάνει αλλά δεν είμαι και σίγουρος. Τελοσπάντων, δεν έχει σημασία; Γιατί; Ε, δεν έχουμε και πάρα πολλά δικά μας πράγματα για γαμάτες ποπ αναφορές στην Ελλάδα, οπότε πού πάμε αν αρνούμαστε κι αυτά τα λίγα; Οπότε ξεκάθαρα το “άντε σπάσε ρε μαλάκα” κι εκείνος που το είπε, έχουν μια θέση στο πάνθεον χωρίς να με ενδιαφέρει τίποτα άλλο που έχει κάνει πριν ή μετά ή πέρσι (για την ακρίβεια πονάνε τα μυαλά μου με την ‘επιστροφή’). Ρε Μιχαλόπουλε, ποιος είσαι εσύ που θα μας κάνεις πλάκα;
Γαρδέλη ο Στέφανος Τριαντάφυλλος
Τι ερωτήσεις είναι αυτές; Θα σας μαλώσω. Από τη μια έχεις τον Σταμάτη “με-λένε-Αλέξη-σε-λένε-Σοφία-κρατώ-μια-κιθάρα-κρατάς-μια-καρδιά” και “με-θυμάσαι-ρε-πούστη” Γαρδέλη κι από τον άλλη τον πρώτο γκόμενο της Ρούλας της Κορομηλά. Ας είμαστε σοβαροί. Η μοναδική πολιτιστική κληρονομιά που έχει αφήσει ο Μιχαλόπουλος είναι τα κοντά τζιν σορτσάκια. Από την άλλη ο Γαρδέλης ήταν σούπερ-σταρ. Τη δεκαετία του ’80 ήταν ο Τζιμ Μόρισον κι ο Τζέιμς Ντιν μαζί. Ήταν γόης, καμικάζι, αληταράς, καλλιτέχνης, πάντα ένας καλός-κακός ή έστω ένας κακός-καλός. Συν του ότι έχει παίξει και σε ταινία του Αγγελόπουλου. Και κάποτε είχε και συγκρότημα και τραγουδούσε το “άντε σπάσε ρε μαλάκα”. Τι άλλο να ζητήσει κανείς από τη ζωή του;
Γαρδέλη ο Θανάσης Κρεκούκιας
Φαντάζομαι ότι πρέπει να είμαι ο μοναδικός από τους συναδέλφους των Αιώνιων Διλημμάτων που έχει πληρώσει εισιτήριο σε κινηματογράφο για να δει ταινία με τον Γαρδέλη και τον Μιχαλόπουλο. Και νομίζω ότι αυτή ακριβώς είναι η σειρά. Κανείς, ποτέ, δεν έχει πει «ταινία με τον Μιχαλόπουλο και τον Γαρδέλη». Ο Σταμάτης προηγείται πάντοτε. Και είναι αυτός που έχει συνδέσει κατά κύριο λόγο το όνομά του με τα cult πλέον «τσακάλια». Και μιας και έκανα την αναφορά στο όνομα, δείτε στα γραπτά όλων των υπόλοιπων και πείτε μου αν υπάρχει έστω και ένας που να έχει γράψει Πάνος για τον Μιχαλόπουλο. Όχι. Από τη μια υπάρχει ο «Μιχαλόπουλος» και από την άλλη ο «Σταμάτης». Για να είμαι ειλικρινής, μου είναι και οι δυο συμπαθείς. Ποτέ δεν ταυτίστηκα με κάποιον από τους δυο. Ούτε με τους σηκωμένους γιακάδες στα τζιν μπουφάν του «χεταίου» Πάνου, ούτε με το χαζοχαρούμενο γκομενοφλωρέ υφάκι του Σταμάτη. Αλλά σημάδεψαν μια μεγάλη μερίδα της γενιάς τους. Και αυτό δεν μπορείς παρά να τους το αναγνωρίσεις. Έτσι κι αλλιώς, είναι οι πρώτοι που φώναξαν σε – μη κουλτουριάρικη – ταινία του ελληνικού κινηματογράφου καθημερινά μπινελίκια όπως «μαλάκα», «πούστη», «γαμιέσαι» και διάφορα άλλα τρυφερά που μέχρι τότε ήταν ταμπού. Γιατί διαλέγω Σταμάτη; Γιατί ήταν ο Πάνος αυτός που είπε μια από τις ιστορικότερες παπάρες στην ιστορία του σινεμά, διαμορφώνοντας κοινή γνώμη: «έπαιρνε χασίσι και έγινε ναρκομανής». Άει στο γερο διάολο παιδάκι μου, που λένε και στο χωριό μου…
ΔΙΛΗΜΜΑ ΤΕΛΟΣ: ΓΑΡΔΕΛΗΣ ΜΕ 90,9%
Γόης, αληταράς με ψυχή μικρού παιδιού, κρατούσε και κιθάρα για μια κοπέλα που την έλεγαν Σοφία. Τον έλεγαν Αλέξη και έκανε περίπατο με 10-1.
ΨΗΦΙΣΕ ΚΙ ΕΣΥ ΣΤΟ ΑΙΩΝΙΟ ΔΙΛΗΜΜΑ…
ή