![](https://www.oneman.gr/wp-content/themes/oneman/assets/img/default_post_main_image.jpg)
Μπορεί μία επιδημία να φέρει το χάος;
- 12 ΙΟΥΛ 2012
Μένουν μόλις λίγες ημέρες για την πολυαναμενόμενη κυκλοφορία του Tom Clancy’s The Division στις 8 Μαρτίου. Λίγοι εκλεκτοί έπαιξαν την closed beta ένα μήνα νωρίτερα, όσοι πρόλαβαν έπαιξαν την open beta πριν λίγες ημέρες και πλέον ετοιμαζόμαστε για την επίσημη κυκλοφορία, η οποία σημαίνει ένα και μόνο πράγμα. Ραντεβού στην Dark Zone για ατελείωτες ώρες παιχνιδιού.
Όπως θα είδες σε προηγούμενο άρθρο, το Oneman ήταν το μόνο ελληνικό μέσο που βρέθηκε στην επίσημη παρουσίαση του παιχνιδιού στην Νέα Υόρκη στις αρχές Φεβρουαρίου. Και σε ένα προηγούμενο κείμενο σας δώσαμε μία αίσθηση του πώς μοιάζει η Νέα Υόρκη μέσα από τα μάτια ενός agent της επίλεκτης ομάδας The Division, η οποία καλείται να επαναφέρει την τάξη στην πόλη και να σώσει τους πολίτες από τον ιό. Σε αυτό το κείμενο θα μάθεις και όλες τις υπόλοιπες πληροφορείς που πρέπει να γνωρίζεις πριν πάρεις στα χέρια σου το παιχνίδι.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι το Tom Clancy’s The Division έχει κάνει κάποιες τομές. Από το πώς συνδυάζεται ένα open world third person shooter παιχνίδι με μερικά πολύ έντονα στοιχεία ενός RPG παιχνιδιού, μέχρι την εμμονή στη λεπτομέρεια σε κάθε μικρό τομέα σχεδιασμού του παιχνιδιού. Τίποτα από όσα θα βιώσεις εκτελώντας τα campaigns του παιχνιδιού ή απλά κόβοντας βόλτες στην Dark Zone (μέχρι να σε φυτέψουν στην άφαλτο, αν απλά κάνεις βόλτες), δεν έχει μπει στο παιχνίδι τυχαία. Από τα graffiti στους δρόμους και τα ιστορικά μνημεία της πόλης, μέχρι το narative του παιχνιδιού και τα επιστημονικά στοιχεία που στηρίζουν τη θεωρία στην οποία βασίστηκε το παιχνίδι, το Tom Clancy’s The Division είναι ένα έργο τέχνης στο οποίο πάνω δούλεψαν αμέτρητοι καλλιτέχνες. Κάποιοι από αυτούς μας μίλησαν στην σύντομη παρουσία μας στην Νέα Υόρκη για το παιχνίδι.
Ένας τρομερός χώρος, 50 Xbox One με το παιχνίδι και 6 άνθρωποι εκεί για να απαντήσουν σε κάθε μας ερώτηση. Πάρε ανάσα και βούτα στην συγκλονιστική εμπειρία που λέγεται Tom Clancy’s The Division.
Μία πραγματική απειλή
Το σενάριο λέει ότι ανήμερα της Black Friday, της ημέρας στην οποία διακινείται το περισσότερο χρήμα στις ΗΠΑ, ένα ιός μεταδίδεται μέσω των χαρτονομισμάτων στο κεντρικό Μανχάταν. Οι κοινωνικές και πολιτικές δομές της πόλης καταρρέουν μέσα σε πέντε ημέρες και επικρατεί αναρχία. Μέχρι που μια επίλεκτη ομάδα (The Division) καλείται να επαναφέρει την πόλη σε τάξη. Πόσο όμως απέχει αυτό από την πραγματικότητα; Όχι και τόσο πολύ όσο θα θέλαμε να νομίζουμε. Με έναν ιό ο οποίος θα χτυπούσε ταυτόχρονα πολύ κόσμο, η απειλή θα ήταν τόσο μεγάλη ώστε το σενάριο του Tom Clancy’s The Division να είναι αληθινό.
Η έμπνευση των ανθρώπων στην Ubisoft που δημιούργησαν το παιχνίδι ήταν ρεαλιστικές καταστάσεις. Τον Ιούνιο του 2001, η Αμερικανική κυβέρνηση διεξήγαγε ένα κρυφό πείραμα στην Οκλαχόμα την Τζώρτζια και την Πενσυλβάνια, διαδίδοντας έναν θεωρητικά ακίνδυνο ιό, ώστε να ελέγξει τις άμυνες του συστήματος και την ταχύτητα αντιμετώπισης της κρίσης από τους ανθρώπους. Τα πορίσματα του Operation Dark Winter έδειξαν αρχικά ότι η πιθανότητα μιας επιδημίας είναι πολύ υψηλή και ότι η Αμερική δεν ήταν έτοιμη για ένα τέτοιο χτύπημα. Είναι τα πορίσματα αυτής της έρευνας που έκαναν τον George W Bush να συντάξει αργότερα ένα top secret πρόγραμμα αντιμετώπισης της κρίσης σε περίπτωση πανδημίας και απώλειας ελέγχου από την κυβέρνηση. Υπάρχει θεωρητικά στην ΗΠΑ ένα government continuity plan.
Με αυτά ως δεδομένα, η Ubisoft δημιούργησε ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι το οποίο βασίζεται σε πολύ συγκεκριμένα επιστημονικά στοιχεία, σε πραγματικές μετρήσεις. Σε τέτοιο σημείο που σε κάνει όχι απλά να τρομάξεις αλλά και να σκεφτείς τι θα έκανες σε μια αντίστοιχη περίπτωση. Αυτό είναι ίσως και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του παιχνιδιού πριν καν πιάσεις το χειριστήριο στα χέρια σου. Το πόσο πραγματική είναι η απειλή. “Το ότι είναι πραγματικά τα στοιχεία και η απειλή είναι ο λόγος που ασχολήθηκα τόσο πολύ με το παιχνίδι. Θέλω πάρα πολύ να δουλεύω σε τέτοια project. Μία από τις πιο ουσιαστικές αλλά και ανεξερεύνητες πτυχές των παιχνδιών είναι η εκπαιδευτική τους ιδιότητα. Το να μπορείς να διδάξεις κάτι στον κόσμο μέσα από την διασκέδαση είναι ο καλύτερος τρόπος διδασκαλίας. Είμαι χαρούμενος ότι ο CEO της Ubisoft είναι αποφασισμένος να διδάξουμε τον κόσμο μέσα από τα παιχνίδια που δημιουργούμε. Ελπίζω κάποια από τα δεδομένα αυτού του παιχνιδιού να μείνουν στο μυαλό εκείνου που παίζει. Έστω να είναι ενήμερος για αυτή την πιθανότητα”. Έτσι μας λέει ο Martin Hultberg, IP Director στην Ubisoft ειδικευόμενος στο concept του συγκεκριμένου παιχνιδιού.
Ο Martin Hultberg
Πόσο όμως ασχολείται πραγματικά ο κόσμος με τέτοιου είδους απειλές; “Δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται την σοβαρότητα της απειλής. Είχαμε τον Έμπολα, μία πολύ τρομακτική κατάσταση και ο κόσμος δεν έδειξε να ενδιαφέρεται. Είναι ένας αμυντικός μηχανισμός του ανθρώπου το να μην δίνει σημασία σε τέτοιες καταστάσεις που τον στεναχωρούν ή τον τρομάζουν. Μπορεί να ξεκινήσουμε οργισμένοι την πρώτη και τη δεύτερη μέρα που μαθαίνουμε κάτι αλλά όσο περνά ο καιρός το αφήνουμε πίσω μας”.
Ο Nafeez Ahmed, μελετητής της κατάρρευσης των πολιτισμών, δεν είναι τόσο σίγουρος για το κατά πόσο ο κόσμος θα μάθει κάτι. “Αυτό που βρήκα πολύ ενδιαφέρον στο παιχνίδι αυτό είναι η επιμονή στο να είναι όλα τα επιστημονικά στοιχεία πάρα πολύ ρεαλιστικά στο σενάριο. Όπως επίσης και το ότι αυτό το παιχνίδι ανοίγει λίγο την πόρτα σε ερευνητές για το πώς μπορούν να προσομοιώσουν τέτοιες καταστάσεις κρίσης. Ούτε οι δημιουργοί σε άλλα παιχνίδια έχουν υπάρξει τόσο λεπτομερείς ούτε οι επιστήμονες τόσο ανοιχτοί σε τέτοιου είδους δοκιμές και προσομοιώσεις. Δεν είμαι σίγουρος αν οι παίκτες θα κερδίσουν γνώση σχετικά αλλά σίγουρα θα μάθουν πόσο εύκολα μπορεί μια κοινωνία σαν τις σημερινές να καταρρεύσεις. Δεν ξέρει πολύς κόσμος πόσο γρήγορα μπορεί να καταρρεύσεις μία κοινωνία, λόγω του πόσο συνδεδεμένα είναι όλα μεταξύ τους”.
Ο Nafeez Ahmed
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η απειλή είναι πραγματική. Και ότι η εικόνα της Νέας Υόρκης όπως αναπαρίσταται στο παιχνίδι, θα έπρεπε να μας τρομάζει πολύ.
Ένας υπέροχος αλλά επικίνδυνος κόσμος
“Καταλήξαμε στην επιλογή της Νέας Υόρκης πάρα πολύ γρήγορα. Είναι μία από τις πιο εικονικές πόλεις στον κόσμο. Με το που αναλαμβάνεις την ευθύνη να δημιουργήσεις από το μηδέν αυτή την πόλη, αισθάνεσαι τις αξίες, το πνεύμα, την ψυχή. Δεν θα ήθελες να επιλέξεις μία πόλη χωρίς ψυχή. Αν ρίξεις μια ματιά σε μία από τις μεγάλες λεωφόρους και την δεις άδεια, ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά”. Ο Julian Gerighty είναι Associate Creative Director του παιχνιδιού και ο πλέον κατάλληλος να μας μιλήσει για το παιχνίδι. Τον ρώτησα να μου πει τι είναι αυτό που ξεχωρίζει το παιχνίδι από τα άλλα κι αν έχει πράγματι τόση σημασία το αν είναι RPG ή όχι. Από τα πρώτα μου βήματα στο παιχνίδι έβλεπα ότι καλείσαι να πάρεις πολλές αποφάσεις. “Είναι ένα open world RPG. Θέλουμε ο άλλος να μπορεί να παίρνει αποφάσεις. Γι’ αυτό έχει και σημασία όλη αυτή η συζήτηση που γίνεται για το αν θα είναι ένα RPG ή όχι, στην κατασκευή του παιχνιδιού. Το RPG που δημιουργήσαμε σημαίνει ότι όλα τα skills που έχεις, θα πρέπει να τα δουλέψεις όσο εξελίσσεται το παιχνίδι για να έχουν νόημα. Και να τα δουλέψεις με άλλους παίκτες. Ήταν πολύ σημαντική η απόφαση να πάμε με ένα deep RPG”.
Ο Julian Gerighty
Μιλήσαμε λίγο για την Dark Zone, το multiplaying κομμάτι του παιχνιδιού και όσα συμβαίνουν εκεί. Στα συνηθισμένα παιχνίδια του είδους, το σενάριο λέει φουλ επίθεση κατά όλων όσων δεν είναι στην ομάδα που ξεκινάς το παιχνίδι. Ο Julian θέλει να δει κάτι άλλο από τους παίκτες στο The Division. “Θέλω να δω τον κόσμο να μην σκοτώνει τον άλλον με την πρώτη ματιά στην Dark Zone. Θέλω ο άλλος να παίρνει το χρόνο του, να βλέπει αν μπορεί να συνεργαστεί με τους άλλους στην Dark Zone και όχι κατευθείαν να νιώθει ότι όλοι είναι εχθροί. Είναι ένα κοινωνικό πείραμα η Dark Zone”.
Τις επιφυλάξεις μου για το αν θα συνεργάζονται οι άνθρωποι στην Dark Zone επεσήμανα και στον Magnus Janses, Creative Director του παιχνιδιού. Για να μου ξεκαθαρίσει το εξής. “Όταν ξεσπά μια κρίση, ανακαλύπτεις την πραγματική φύση του ανθρώπου. Γιατί είτε θα βοηθήσεις τους άλλους να σωθούν είτε θα εκμεταλλευτείς τη δυστυχία για δικό σου όφελος. Προσωπικά θα ήθελα σε μια τέτοια κατάσταση να είμαι μέρος μιας δύναμης του καλού. Όλοι σε εκείνες τις στιγμές θέλουν απλά να επιβιώσουν εκείνοι και οι οικογένειές τους. Θα ήλπιζα κι εγώ να το έκανα με τρόπο που θα βοηθούσε παράλληλα και τους άλλους”. Μιλήσαμε μαζί και για το τι νέο φέρνει το The Division στο gaming. “Το Division είναι ένας νέος συνδυασμός πραγμάτων. Φέρνει μαζί στοιχεία που δεν έχουν ξαναέρθει κοντά, το open world με το co-op, το deep RPG με το cover shooting. Και μετά έχουμε στοιχεία όπως η Dark Zone, αυτό το ιδιαίτερο multiplayer που έχουμε, που το κάνουν δύσκολο στον άλλον να προσδιορίσει ακριβώς τι παιχνίδι είναι. Πρέπει πραγματικά να παίξεις το παιχνίδι για να καταλάβεις τι είναι. Είμαι πολύ χαρούμενος που δοκιμάζουμε τόσα πράγματα σε τόσο διαφορετικά είδη”.
Ο Magnus Jansen
Τον ρώτησα μετά για τα συναισθήματα στο παιχνίδι. Είδα ανθρώπους φοβισμένους, τρομοκρατημένους στον πρώτο τομέα του παιχνιδιού. “Είναι μια τρομερή καταστροφή για την Νέα Υόρκη. Οι άνθρωποι υποφέρουν και η πόλη έχει ανάγκη από έναν σωτήρα. Το παιχνίδι σε κάνει να νιώθεις ότι είσαι εσύ ο ήρωας που ζητά ο κόσμος. Είναι πολύ σημαντικό να δημιουργήσεις έναν κόσμο που υποφέρει πιστευτά αλλά παράλλλα έναν κόσμο που εσύ με τις ενέργειές σου θα τον αλλάξεις. Όσο περισσότερο παίζεις, θα δεις πόσο αλλάζει και η ψυχολογία των ανθρώπων γύρω σου. Είναι μια καταθλιπτική και λυπηρή κατάσταση στην αρχή αλλά με τις πράξεις σου την κάνεις καλύτερη”.
Είναι πράγματι πολλά τα νέα στοιχεία που φέρνει το Tom Clancy’s The Division. Και η προσήλωση στην λεπτομέρεια και την επιστημονική πραγματικότητα είναι στοιχεία που το ξεχωρίζουν. Από πλευράς χτισίματος παιχνιδιού είναι πολλά εκείνα τα στοιχεία που συνηγορούν στο να παραδεχτείς ότι άξιζε η πολύμηνη αναμονή.
Ένας μικρός οδηγός επιβίωσης
Ο Alex Irvine είναι ένας Αμερικανός συγγραφέας, κειμένων επιστημονικής φαντασίας και κόμικ. Δηλώνει research nerd και ενθουσιασμένος με τον οδηγό επιβίωσης που έφτιαξε για να ανταποκριθεί στο σενάριο της πανδημίας του παιχνιδιού. Έναν οδηγό που πωλείται ξεχωριστά από το παιχνίδι. “Προσπάθησα να φτιάξω έναν οδηγό που θα μπορούσε να είναι πραγματικά χρήσιμος σε κάποιον άνθρωπο σε μία καττάρευση σαν αυτή του παιχνιδιού”. Στο βιβλίο υπάρχουν φυσικά πολλές εικασίες μιας και ανταποκρίνεται στο narrative του παιχνιδιού. Αλλά υπάρχουν και μερικές συμβουλές που είναι πάρα μα πάρα πολύ ρεαλιστικές. “Κάποια τα δοκίμασα κι εγώ ο ίδιος. Πήγα σε ένα μέρος του σπιτιού μου που δεν έχει θέρμανση και άναψα μία φωτιά με έναν τρόπο που περιγράφεται στο βιβλίο”. Στο βιβλίο θα βρεις πολλούς γρίφους για να λύσεις, πολλά παζλ που θα σε προβληματίσουν και πολλά κρυμμένα στοιχεία για το παιχνίδι που μόνο αν έχεις το βιβλίο θα αντιληφθείς πλήρως. Υπάρχουν όμως και οι σημειώσεις της ηρωίδας του βιβλίου. Εκείνης που έχει πάρει στα χέρια της τον οδηγό και μέσα από τις σημειώσεις της λύνει τους γρίφους για εσένα. Αν δεις τις σημειώσεις της, θα δεις έναν ωραίο αλλά ανήσυχο γραφικό χαρακτήρα, θα δεις τις σκέψεις ενός ανθρώπου που παλεύει για την επιβίωση, τις σημειώσεις ενός ανθρώπου κοντά στην παράνοια. “Σίγουρα ανησυχεί μήπως γίνεται σιγά σιγά παρανοϊκή. Πολλές φορές συζητά με τον εαυτό της και βλέπει ότι τίποτα δεν πηγαίνει καλά. Φτάνει να σκεφτεί μήπως έχει αρχίσει να τρελαίνεται”.
Ο Alex Irvine
Ρώτησα τον Alex αν τον ανησυχεί το σενάριο μιας πανδημίας και δεν ήταν διόλου καθησυχαστικός. Μου είπε και αυτός ότι είναι αρκετά πιθανό και ότι σύμφωνα με έρευνές του, η επιδημία είναι το μοναδικό μαζί με την πλημμύρα που έχει αποδεδειγμένα εξαφανίσει ολόκληρους πολιτισμούς. Τώρα για το τι να κάνεις σαν γενική οδηγία τις πρώτες ώρες και μέρες μιας κατάρρευσης, μου είπε το εξής. “Αποφεύγεις τα ψηλά μέρη και κτίρια γιατί αν κοπεί το ρεύμα, είναι πολύ πιθανό να παγιδευτείς. Και το νερό, έτσι όπως έχει οικοδομηθεί το Μανχάταν, φτάνει με τη φυσική του πίεση λόγω βαρύτητας μέχρι μόνο τον πέμπτο ή τον έκτο όροφο των κτιρίων. Και καλό είναι να προτιμήσεις μικρές οικιστικές περιοχές με μικρές επιχειρήσεις, εκεί είναι το πιθανότερο να επιβιώσεις γιατί οι άνθρωποι που γνωρίζονται μεταξύ τους θα σχηματίσουν λογικά μία ομάδα για να επιβιώσουν. Χρειάζεσαι ένα μέρος με ήδη υπάρχοντες κοινωνικούς δεσμούς μεταξύ ανθρώπων”.
Σε μία Νέα Υόρκη με αμφίβολο αύριο
Το παιχνίδι κυκλοφορεί στις 8 Μαρτίου και θα έχεις κι εσύ την δυνατότητα να βιώσεις όλα αυτά τα aspects παίζοντας. Να πάρεις μία ιδέα του τι σημαίνει να καταρρέει μία τρομερά οργανωμένη κοινωνία μέσα σε λίγες ημέρες, με δεδομένα πέρα για πέρα πραγματικά και ρεαλιστικά. Κι όταν πλέον η επιστήμη μείνει πίσω για να έρθει το σενάριο του παιχνιδιού, καλείσαι να αποδείξεις ότι οι αρετές σου δεν περιορίζονται στο να σκοτώνεις όποιον βρεις μπροστά σου.
Ρώτησα έναν ένας όσους μίλησα, ποιο είναι το αγαπημένο τους σημείο στον χάρτη. Οι απαντήσεις του Julian και του Magnus, τράβηξαν λίγο περισσότερο το ενδιαφέρον μου. Του Julian μάλλον γιατί θα κάναμε παρέα μπροστά στο Flatiron. “Νομίζω η πλατεία μπροστά από το Flatiron building. Είναι μια ανάσα δροσιάς στον χάρτη. Και φυσικά ένας μαζικός τάφος στο παιχνίδι μας το οποίο δεν το λες και ευχάριστο αλλά είναι ένα από τα πιο ανοιχτά μέρη που έχουμε στο χάρτη, δεν έχουμε πολλά τέτοια”. Και του Magnus θα καταλάβεις μόνος σου γιατί. “Το ξέρω ότι θα ακουστεί παράξενο αλλά μου αρέσουν οι υπόνομοι. Αν υπάρχει χιονοθύελλα έξω και δεν μπορείς να δεις τίποτα, θα προτιμούσα να μετακινούμαι στους υπονόμους και τις γραμμές του υπόγειου. Μου φαίνεται πολύ ήσυχο και ωραίο μέρος εκεί κάτω. Ξέρω ότι θα έπρεπε να πω ένα από τα μεγάλα μνημεία της Νέας Υόρκης αλλά θα ήμουν καλύτερα κάτω από το έδαφος”.
Στους υπονόμους ή και πάνω από το έδαφος, η Νέα Υόρκη υποφέρει. Και είναι δικό σου καθήκον ως agent του The Division να σώσεις την πόλη. Θα τα πούμε με όλους σας στην Dark Zone. Αρκεί να ακολουθήσετε τις συμβουλές του Julian. Προσεγγίστε πρώτα τον άλλον να δείτε μήπως συμμαχήσετε, μήπως κυνηγήσετε μαζί ένα task. Και προς Θεού, μην σκοτώνετε τα σκυλιά που θα βλέπετε στους δρόμους. Με τα λόγια του Julian: “Dude, don’t be a dick, don’t kill the dogs in the game”.